Question
Een vraag: Als mensen hun relatie openen, dan is er toch altijd sprake van een soort ‘triangulation’ (als manipulatie techniek)? Want als je naast jouw eerste partner er een 2e partner bij haalt, dan zal dat toch die 1e partner onder druk zetten om zich aan te passen?
Answer:
Ik denk dat het er heel erg vanaf hangt hoe dit gesprek gevoerd wordt. Ik zou echter wel gelijk willlen beginnen met de schijn(v/h)eiligheid van de monogamie.

Triangulatie in het openen van de relatie

Ik begrijp heel goed dat er een gevoel van veiligheid ontstaat door het ritueel van het trouwen en het uitspreken van monogamie. En dat heeft ook waarde voor één van de belangrijkste elementen in een relatie: het gevoel van veiligheid. Maar ik vraag even om niet alleen maar op ‘gevoel & meningen’ te varen, en te onthouden dat wetenschappelijk onderzoek laat zien dat polyrelaties gemiddeld iets langer blijven bestaan dan monogame relaties. Nee, het scheelt niet véél… maar toch!

Dat er in relaties nou eenmaal een onveiligheid bestaat, dat is dus een gegeven. Dus je zal er een beetje voor moeten blijven zorgen -óók in een mongame relatie-, dat je een beetje een leuke versie van jezelf blijft zijn, dat je een beetje aantrekkelijk moet blijven om mee in relatie te zijn… Anders komt er wel iemand anders voorbij, op enig moment. Dat is geen triangulation, dat is de relatie-realiteit (die helaas iets minder sprookjes-achtig is dan dat me door Disney is voorgekauwd)… Maar het is wel wat het is.

Inderdaad triangulatie bij het openen

Je kan de onveiligheid van ‘een derde’ natuurlijk inzetten als een vorm van manipulatie “Denk er om… ik twijfel aan onze relatie he… dus als jij nou netjes uithoudt wat ik doe met die derde, en jij bent daar net zo relaxed onder als die ander, dan ben je braaf en dan mag je blijven…” dan is het een manipulatie techniek (niet zo’n goeie, maar het gaat even om het slechte voorbeeld dat het duidelijk maakt).
Of wanneer je zegt: “Als je nou naar die persoon kijkt dan snap je toch ook wel dat ik er niet mee kan stoppen om daar mee te daten?” Dat is manipulatie omdat je een spanningsveld tussen die ander en jouw huidige partner creëert zonder dat het over jouw behoeftes gaat.
Maaer als je als partner zegt: “ik geloof gewoon niet zo in monogamie, dus er zullen naast jou altijd andere mensen in mijn leven zijn die belangrijk zijn voor mij. Dat betekent niet dat je geen belangrijk(st)e kan zijn voor mij. Maar reken er niet op dat je de enige zult zijn”… dan is dat geen manipulatie maar een benoemen van de realiteit. Een aanbod waar je op in kunt tekenen of niet.
Als je zegt dat “je behoefte hebt aan spanning en NRE, en dat je graag weer eens dat gevoel zou hebben om een nieuw iemand te zijn in de ogen vaneen ander.” Dat is geen manipulatie, dat is het uitspreken van een persoonlijke behoefte.
Of het schermen met ‘veiligheid’ is soms een monogame triangulatie manipulatie… “maar als jij (met lust / met liefde) naar andere mensen kijkt dan is het voor mij onveilig en dan moesten we misschien maar niet meer daten”. Dan heb je het niet over je eigen twijfels over jouw aantrekkelijkheid, dan manipuleer je jouw partner in de positie dat die 100% moet zorgen voor jouw gevoel van zekerheid. En natuurlijk kan daar twijfel over zijn. En natuurlijk kan je het prettig vinden als jouw partner niet voortdurend tegen verkeerspaaltjes aanloopt op het moment dat er een aantrekkelijk wezen over straat loopt. Maar het gaat over de samenwerking en de gezamenlijke verantwoordelijkheid.

De toon van het ‘relateren’

Ik zeg regelmatig met een knipoog: “Relatie”” bestaat niet. Het is geen vaststaand zelfstandig naamwoord. Relaties zijn een constant proces van relateren waarin je beslist dat je samen met die ander méér bent, dat het leven makkelijker is, dat je over het geheel genoemen gelukkiger bent door samen met die ander te relateren, dat er minder stress is of méér groei.”

Dat betekent dus altijd dat je jezelf aanpast als je aan het relateren bent: monogaam, non-monogaam, open, poly… zelfs in vriendschaps-, of in werkrelaties.

Manipulerend wordt het door de onderliggende toon van dat relateren. Gaat het ineens over gelijk hebben? Of over nemen, nemen, nemen zonder de verantwoordelijkheid om uit jezelf te gaan geven?
Wat is de onderliggende toon van de manier waarop iemand aan de huidige parter laat weten dat je graag een tweede in jouw leven wilt.
Die gaat niet over de inhoud die ik probeer te scoren, die gaat veel meer over de manier, de toon van dat relateren… “ben ik belangrijk voor jou en jij voor mij? Wil ik toekomst met jou? Respecteer ik jou als mens en ben ik trots op jouw manier van handelen… ben ik blij en trots op jou als mijn partner?… Ben ik trots op ons en wat we doen en bereiken als een koppel?!”

“Voel ik mij gezien door jou/jullie? Hou ik rekening met jouw/jullie beperkingen en probeer ik het aan te vullen? Houd jij rekening met mijn beperkingen? En probeer jij mij ook aan te vullen zodat ik gelukkiger wordt in mijn leven?”

Is onzekerheid wel onveiligheid?

Onzekerheid hoort bij het hebben van relaties. En wanneer jouw partner ineens iets nieuws wil (en al helemaal iemand nieuws wil in de relatie), dan is dat spannend. Dan is dat iets dat je niet zo maar even omgooit (tenzij het ook al even jouw behoefte was en jullie toevallig op het zelfde moment tot dezelfde conclusie zijn gekomen… maar zo gelukkig zijn er maar weinigen). En het zal natuurlijk onrust geven die je samen aan kunt gaan. Het zal bijna zeker twijfels geven en gevoelens als jaloezie (maar voor jaloers zijn heb je geen “poly” nodig, dat kan ook heel goed in “mono”). Natuurlijk -zoals met elke belangrijke wens tot verandering-, het kan het einde betekenen van die relatie. Maar ‘relatie’ is namelijk ineens geen relateren meer als de uitkomst al vast staat, dan is het namelijk niet “relateren over poly” maar “non-mono afdwingen bij je partner”… Relateren is iets waar je samen uit probeert te komen. Dus de ouwe relatie zal inderdaad voorbij zijn maar hopelijk kan daarmee een mooiere andere relatievorm met elkaar ontstaan!

Samenvattend in het kort: “vraag(!) ik jou om jouw gedrag voor mij aan te passen of probeer ik het af te dwingen (en zijn er ook dingen die jij van mij wenst(!) zodat het voor jou de moeite waard is om die aanpassing in onze relatie te doen?)”… Lastige gesprekken soms. Als ik daarbij kan helpen, laat het mij weten.

Hans (Kink Aware Coach .com)

Mijn vraag aan jou:

Taboe-onderwerpen zijn soms lastig te vinden op het net omdat we er niet over praten en seks actief wordt weggefilterd door veel social media. Ik probeer om in begrijpelijke taal iets zinnigs te zeggen over dingen die ineens weer ‘taboe’ aan het worden zijn, als het aan politici, het bankwezen en facebook ligt.
Vandaar, als jij iemand weet die iets aan dit stukje zou hebben, als jij vind dat ik iets gezegd heb dat hout snijdt wat jou betreft, stuur zo iemand dan zelf even de URL van dit stukje. Of hieronder staan de social media-knoppen die je daarvoor ook kunt gebruiken. Zodat we zinnig blijven praten over seks.

Wanneer dit artikeltje jou aan het denken zet en je wilt daar eens contact over opnemen: klik hier*

Heb je aanvullingen of opmerkingen: plaats hieronder een reactie…

< contact opnemen >

Quotes:

Neem even contact met me op voor een afspraak door hier te klikken*
West-coaching Privacy statement