Seksuele fantasie: een onderzoek waard

Een seksuele fantasie is vaak een manier om met ‘spanning’ om te gaan, zoals de clue van een grap de spanning oplost van de set-up.
Het is een spanning die ontstaat doordat je aan de ene kant die ‘identiteit’ vast wilt houden. En dan met name het sociale zelfbeeld: “wie ben ik in de ogen van anderen?”. En dan de spanning met mijn biologische zelf: “Wie ben ik seksueel eigenlijk, als niemand kijkt?” Want mijn identiteit is niet alleen “wie ik ben in mijn eigen ogen”, het is juist ook “hoe ik (destijds) gezien werd”.
Soms staat mijn sociale zelfbeeld (wie ik denk te zijn in de ogen van anderen) op gespannen voet met die seksuele wensen van mijzelf. Die spanning zoekt een uitweg in onze seksuele fantasieën, want het is lastig beide te zijn: ‘vanzelf sociaal geaccepteerd’ én ‘ongebreideld seksueel’… Een aardige vent én een sadist… Een zelfstandige vrouw én een masochistische slavin.
Dus wat doet je brein daarmee?.. Fantaseren!

















Het Fetish Forum in verschillende samenstelling had het dit keer over de heilzaamheid van BDSM en vooral over de vraag of je als Dom moet willen om de therapeut te zijn van jouw sub.
Er komen nogal wat mensen in mijn praktijk die met de nodige moeite terug kijken op vervelende, zelfs traumatische relaties met een Dom of Domina die (ver) over de grenzen is gegaan.
Question
Deze dynamiek vraagt er dus inderdaad begrip voor dat het gevoelde consent als het ware wordt ‘opgebruikt’ in de loop van tijd. In het proces van de BDSM-relatie zal de Dom(me) telkens opnieuw de sub ‘verleiden’ tot het doen van een volgende stap (in tijd), een volgende stap misschien in de heftigheid van de handelingen, of misschien zelfs zal moeten verleiden tot het doen van precies dezelfde stap als vorige keer! 

Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.