
Binnen bewuste relatiedynamieken -waarin autonomie en wederzijdse instemming centraal staan- lopen we regelmatig tegen onze oude patronen aan. Relaties zijn gebaseerd op (onderliggende) gelijkwaardigheid en verschil. En dat vraagt om emotionele volwassenheid. Toch vervallen partners, op basis van bindingspatronen, aak onbewust in de klassieke Dramadriehoek (door de psychiater Stephen Karpman): met daarin de dans tussen de rollen van Slachtoffer, Redder en Aanklager. En social media springen daar vrolijk op in met allerhande ideeën over ‘gegarandeerde’ aantrekkelijkheid en mannelijkheid in dating en relaties.












Hans, waar zit volgens jou het ‘gezonde’ verschil in grenzen aangeven (van de sub of slavin), en het bepalen van kaders/richting in een contact door de Dom versus slavin?
Jouw therapie is iets dat jij doet voor jezelf en jouw Dom kan de vruchten daarvan genieten. Therapie is iets dat je doet voor jezelf en daarmee -als het goed is- voor de mensen die van je houden.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.