Question
-H- vroeg (op Tumblr): Wat vindt jij Hans? Mijn vriend is naar eigen zeggen solo-poly. Maar ik vind het vaak meer solo lijken dan amoreus?
Answer:
Oeh dat is lastig. Soms is het een oprechte houding ten opzichte van relaties maar als ik hoor hoe het links en rechts gebruikt wordt dan ontwikkel ik ook wel een beetje een ‘poly allergie’ voor dat woord.

“Solo-poly-amorie”… een poly-allergie?

Een beetje een relatief ‘nieuwe’ term in de poly-scene is “solo-poly-amorie“. Een relatievorm waarin iemand eigenlijk vooral leeft alsof hij solo is maar daarbij graag een vriendschap-plus of een secundaire relatie aangaat met verschillende partners en de positie van de ‘primaire relatie’/ ‘nesting partner’ bij zichzelf of bij andere levensprojecten legt. Dus solo-polyamorie staat dus eigenlijk voor iemand die “graag liefdevolle relaties aangaat met anderen zonder veel grote commitments en met vaak veel persoonlijke vrijheid”.
Nou is daar uiteraard he-le-maal niets op tegen. Ik ben ook poly en soms ook een slut. En misschien is er ook wel een bias in mijn blik omdat ik natuurlijk de mensen naar mij toe krijg die ongelukkig werden door hun polyrelatie.
Dus er is niks tegen short-term relaties zonder long-term commitment!

Behalve misschien dat soms dergelijke terminologie gebruikt wordt om te verhullen dat iemand gewoon nog geen zin heeft in een vaste relatie en/of serieuze polyamorie. Met name als “solo-polyamorie” dan in één zin wordt gebruikt met de term poli-anarchy dan ontstaat er bij mij soms een “poly-allergie” 😉

Terminologie om te verduidelijken of om te verhullen?

Dat iets er uit ziet als een eend en kwaakt als een eend, dat kan je natuurlijk een “waterpauw” gaan noemen, maar ik hou er altijd wel van als dingen zijn wat ze zijn! En niet gaan pretenderen iets anders te zijn (ik weet het: lastig in deze tijd waar niet alleen hele bedrijven maar zelfs hele politieke systemen lijken te drijven op ‘presentatie’ en roze schijn).

Dus als je nog geen zin hebt om serieus te daten dan vind ik het altijd aardiger om te zeggen: “ik heb nog geen zin om serieus te daten en ik wil graag zien wat er vanzelf van komt en waar ik zo links en rechts nog tegenaan ga lopen”.
Niets mis mee! Met name niet -denk ik-, als je daar straight over bent.
Als je dit echter in mooie polyterminologie in gaat pakken in een poging om jouw partners toch aan je te binden terwijl je zelf alle vrijheid behoudt… Nou, daar zie ik in mijn praktijk wel negatieve resultaten van. Dus inmiddels ervaar ik sommige verhalen over de term “solopoly” in het kader van poly-anarchy soms als een nogal verhullende term in non-mono relaties.
Daarmee is het niet perse gelijk een rode vlag maar is het wel regelmatig een rood vaantje.

Commitment of Sales?

Want een relatie is niet alleen maar wat een relatie zelf is in dat actuele moment. Een relatie is óók de verwachting en de fantasie over wat die relatie in de toekomst gaat kunnen zijn.
De dromen over de toekomst, de hoop voor het goede in de relatie, en de investering van -en in- de partner maakt een relatie ook tot wat zij is. Het zal vaak de basis zijn van commitment. Of het kan -negatief- ook een romantische hoop zijn op iets dat de relatie zou moeten zijn maar nooit zal worden. Soms is hoop voedend. Soms is het ook één van de meest ondermijnende emoties die we hebben als mens. Met name als de hoop irreëel is en dat dit dan vervolgens onduidelijk blijft omdat het niet helder uitgesproken wordt.

Natuurlijk hoeven we niet allemaal op de relatie-roltrap te springen waarbij we automatisch steeds maar een niveau hoger zouden moeten streven. En er is niks mis mee om de primaire relatie voor jezelf te houden en de secunaire relaties voor jouw partner(s). Maar veel mensen hebben toch de behoefte om naar een primaire relatie ‘door te groeien’ (met één of meerdere partners).

Met regelmaat zie ik mensen enorm dromen over dingen die in een polyamorie-relatie allemaal mogelijk zouden moeten kunnen zijn doordat hun relatie door hun partner “(solo) polyamorie” wordt genoemd en niet “gewoon casual daten”.
Laat ik helder zijn: enerzijds is er meer mogelijk in poly-relaties. Aan de andere kant is het soms ook aanleiding voor een nieuw niveau van Disney-romantiek dat “alles mogelijk moet kunnen zijn” in poly, of dat het een mooi papiertje is om relationele slordigheid te verhullen omdat het allemaal maar “moet kunnen” (zonder er echt over te hoeven praten).

Zeggen wat je eigenlijk wilt in relaties is gewoon hartstikke moeilijk. Daar mag je ook in stotteren of ronduit in falen.
Maar als je het actief gaat verhullen?..

Hans (Kink Aware Coach .com)

Mijn vraag aan jou:

Taboe-onderwerpen zijn soms lastig te vinden op het net omdat we er niet over praten en seks actief wordt weggefilterd door veel social media. Ik probeer om in begrijpelijke taal iets zinnigs te zeggen over dingen die ineens weer ‘taboe’ aan het worden zijn, als het aan politici, het bankwezen en facebook ligt.
Vandaar, als jij iemand weet die iets aan dit stukje zou hebben, als jij vind dat ik iets gezegd heb dat hout snijdt wat jou betreft, stuur zo iemand dan zelf even de URL van dit stukje. Of hieronder staan de social media-knoppen die je daarvoor ook kunt gebruiken. Zodat we zinnig blijven praten over seks.

Wanneer dit artikeltje jou aan het denken zet en je wilt daar eens contact over opnemen: klik hier*

Heb je aanvullingen of opmerkingen: plaats hieronder een reactie…

< contact opnemen >

Quotes:

Neem even contact met me op voor een afspraak door hier te klikken*
West-coaching Privacy statement