Als ik mijn D/s verbreek…

D/s Breakup
Photo by Monstera Production on Pexels.com

Question
-D&s- vroegen beiden in de loop der tijd: ik ben niet gelukkig meer in mijn D/s… Hoe verbreek ik deze relatie?
Answer:
Een ingewikkelde vraag. Want een D/s is aan beide kanten een ingewikkelde relatie (wanneer je daar zuiver mee om wilt gaan).
Dit is ook een vraag ook waar eigenlijk een hoop vragen onder zitten wanneer je genuanceerd wil kijken.

Laat me kijken of ik hier wat zinnigs over kan zeggen


Als ik mijn D/s verbreek…

Een ingewikkelde vraag is wel altijd de vraag wat wil je dat de volgende relatie wordt? Wil je dat jouw D een ‘ex’ van jou wordt? Wil je dat jouw ‘ex’ wordt aangeklaagd? Wil jij dat jouw ‘ex’ een vriend van je wordt? En dan met ‘benefits’ of zonder? Wil je elkaar nog tegen kunnen komen in de scene?

Ik denk dat het een belangrijke vraag is. Want ik zeg altijd: “we zijn in relatie tot elkaar, ook als we elkaar zouden proberen te negeren… en de scene is niet zo groot. Dus hou rekening met je eigen toekomst!”

en… onthoudt dat afscheid pijnlijk is voor beiden. Dat die ander dus misschien domme dingen zegt, of opmerkingen maakt waarvan die anbder best had mogen weten dat dat voor jou triggerend uitwerkt… Je hebt allebei pijn en pijn zorgt ervoor dat je hoofd uit gaat. Je werkt allebei alleen maar op halve kracht. Je hoeft je niet alles te laten zeggen maar sit with it! Het is maar pijn.
Je zou niet willen dat dit niet een pijnlijke situatie is. Wie zou jij zijn als dit jou geen pijn doet?

Afwezigheid van pijn…
is het geluk van stenen!

Tagore
Photo by Tara Winstead on Pexels.com

Elders heb ik het over BDSM relaties als een cake met topping (zie daar) maar ik denk dat zeker in het relatie verbreken het handig is om ‘de cake’ en ‘de topping’ apart te benaderen. Kijk naar een BDSM-relatie als de cake (intermenselijk en gelijkwaardig) náást de topping (de D/s zoals jullie die vorm gegeven hebben -uitgesproken of niet-).
Wanneer jij als ‘s’ besluit dat jij jouw ‘D’ niet meer in die positie wenst in jouw leven, dan doet dat iets met jouw ruimte, maar ook met de ‘D’ als ‘D’ en als mens. Wanneer jij als ‘D’ besluit dat jij jouw ‘s’ niet meer in die positie wenst in jouw leven, dan doet dat heel veel met de ‘s’ als ‘s’ en als mens. En omdat in gezonde BDSM relaties i.m.o. onderwerpen als verantwoordelijkheid, initiatief/macht en waardering, of respect en eer belangrijke onderwerpen kunnen zijn, denk ik dat je er goed aan doet om die aspecten aan bod te laten komen en het afscheid van de D/s.


Als ik mijn D/s verbreek als sub

Allereerst: daar heb je natuurlijk het volste recht toe. Sommige mensen hebben het gevoel als sub dat je dergelijke gevoelens niet zou mogen hebben. Maar wanneer de relatie met deze ‘D’ geen kwaliteit meer toevoegt aan het totaal van jouw leven dan heb jij het volste recht om te zeggen: “ik wil deze relatie graag achter mij laten.” Dat is een recht dat op de cake-laag in de eerste grondwet beschreven staat: we zijn allemaal gelijkwaardig (gelukkig niet allemaal gelijk). Dus pak die verantwoordelijkheid voor jouw leven.


Verantwoordelijkheden als ‘s’

Denk na over de verantwoordelijkheden die jouw D heeft gehad in de D/s-relatie die jullie hadden. En bedenk je welke verantwoordelijkheden weer van jou moeten worden. Ik denk daarbij bijvoorbeeld aan rituelen waarbij je dingen eerst moest vragen omdat ze niet meer ‘van jou’ waren. Uit jezelf toe eigenen van jouw seksualiteit, bepaalde lichaamsfuncties of aspecten van gezondheid zoals slaap en voeding of training… Het kan van alles zijn. Maar het is wel handig om toch eens even te kijken naar de relatie die jullie gehad hebben met de bril op van “verantwoordelijkheid”. Gewoon om helder te krijgen wat er gaat veranderen en welke verantwoordelijkheden weer van jou worden.
Want het kan voor jou prettig zijn om ook deze verantwoordelijkheden weer duidelijk terug te claimen. Het zou fijn zijn als jouw D deze verantwoordelijkheden uit zichzelf terug geeft, en hopelijk doet hij dat ook -als verantwoordelijke D-. Maar aan de andere kant is er natuurlijk wel een reden waarom jij beslist dat de relatie stopt. En het zou zomaar eens kunnen zijn dat je er toch achter komt dat yo D niet een goeie idee was maar toch in de hoek thuishoort van de ‘pannenkoeken’ of ‘eikels’ en dan hoeven we niet te verwachten dat jouw D veel verantwoordelijkheid neemt -uit zichzelf-.


Initiatieven als ‘s’

Initiatief nemen is natuurlijk een verantwoordelijkheid enerzijds. Anderzijds is het ook iets dat je doet. Ja, het is soms vooral het najagen van je eigen lusten en plezier, anderzijds is het soms ook het overwinnen van angsten en het initiatief om vanuit het niets iets op te starten en dat is beiden een ding dat verandert als je deze relatie loslaat. Het is iets waar je voor mag bedanken dat jouw D dat in de afgelopen periode heeft gedaan. Maar dat is misschien meer iets dat hoort bij het volgende onderwerp: Respect.
Het is gewoon goed om te bedenken welke dingen jij zo zelf zal moeten opstarten, welke initiatieven jij zelf actief zult moeten aanpakken: kijk eens naar de periode van jullie relatie en kijk welke dingen hij als D heeft geïnitieerd. En bedenk je dat je met dit soort initiatieven wilt in jouw toekomst. Ligt dat bij een volgende D die jij zult moeten gaan vinden, weet deze dat jij dit soort initiatieven verwacht? Of zul jij af en toe zelf je eigen Firestarter moeten worden? … Initiatief als verantwoordelijkheid.


(Zelf)waardering als ‘s’

Waardering is natuurlijk zeker ook een punt van aandacht. En al helemaal als ‘s’ is het gegeven dat jij soms in jouw rol vernederd kan zijn een punt van extra aandacht. Kort en goed zul je de waardering die jij van jouw D kreeg nu -minstens tot het vinden van een volgende D- even in jouw eigen s-rol moeten vinden. Heb waardering voor jouw moed om jouw s-rol in jouw leven te onderzoeken en denk eens na over termen als “slavinnentrots”. De waardering die we van andere mensen ontvangen is natuurlijk belangrijk, maar zeker even belangrijk is de zelf-waardering die we onszelf geven.

Eer & Respect als ‘s’

Waar eer & respect en veel BDSM-relaties al een belangrijk punt is, dat is dat meest zeker zo voor de D-kant van de D/s. Het kan natuurlijk zijn dat jouw voormalige D niet respectvol met jou omging en/of niets hier vol met jouw submissie of masochisme in jullie D/s, maar meestal voel je jezelf toch beter over jezelf wanneer je niet naar dat niveau afdaalt. Dus allereerst(!) ga respectvol om met jou zelf als ‘s’ en ga staan voor het respect dat jij verdient, zelfs als jouw D dat onvoldoende heeft gegeven. En in het ritueel van het loslaten van juli D/s-relatie, neem een beetje tijd voor eer & respect voor de symbolen van jullie relatie en voor de rol die jouw D in jouw leven heeft gehad. Bedenk je welke symbolen jij graag voor jouzelf zou bewaren en welke symbolen jij graag wilt teruggeven of welke symbolen jullie gezamenlijk los willen laten in een gezamenlijk ritueel. Ga niet in boosheid smijten met collars of boeien of piercings met betekenis voor jullie D/s. Je hebt het samen (om/in) gedaan. Doe het samen af.
Het kan prettig zijn om samen een ritueel te hebben waarin je samen dingen begraaft of verbrandt of aan een rivier meegeeft en om zo’n ritueel vast te knopen aan het gesprek waarin je de D/s-relatie officieel stopt.

Waarschijnlijk is er nog een moment van ‘gehannes’
voordat je allebei rond hebt dat het eigenlijk
al -een poosje- gestopt is.
Doe elkaar niet nodeloos pijn
als je nog aan het kaatsen bent
tussen welles of nietes
of over het label dat
de vervolg-relatie moet krijgen.

Hans

Het (gezamenlijk?) ritueel

Zoals altijd: “Sometmes it takes One to Tango”, soms ben jij degene die dat voor zichzelf moet bedenken en die daarin geen medewerking krijgt van de voormalige D. Dan nog kan het prettig zijn om terug te denken aan een ritueel een officieel moment van afscheid van de relatie waarin jij met eer en respect bent omgegaan met de verantwoordelijkheden van de D (zelfs als die dus niet genomen zijn).

En hoewel in het ritueel waarin je de D/s-relatie (topping) verlaat als het gezamenlijk deel van jullie relatie, en waarin je de menselijke (cake) relatie verandert (ook ‘exen’ zijn van elkaar is een relatie), de kans is best groot dat je allebei dingen hebt uitgesteld om dat je al zoveel had geïnvesteerd. Deze zo genaamde ‘sunk cost fallacy’ (google:  “a greater tendency to continue an endeavor once an investment in money, effort, or time has been made”) is een cognitieve dissonantie waardoor we veel te lang door modderen in relaties. En als je er dan een punt achter zet dan kan dat soms veel frustratie en boosheid geven naar de ander… Of jezelf?

Niks mis met positief creatieve boosheid die jouw levenskwaliteit verbetert!

Als je dan beslist dat je toch eindelijk de relatie verbreekt, dan valt te verwachten dat je ineens forse boosheden zal kunnen voelen. Dat is een boosheid die eigenlijk verdriet is! Je zult de neiging hebben om deze 100% op jouw partner te projecteren en de realiteit is dat dit 50% is (je weet waarschijnlijk ook best al een poosje dat het eigenlijk niet klopte).

Niks mis met positief creatieve boosheid die jouw levenskwaliteit verbetert!

Als ik mijn D/s verbreek als Dom

Als intiatiefdrager in de relatie (zelfs als jouw ‘s’ een behoorlijke brat is… en óók als jullie switchten -voor het D-deel uit jullie switch-relatie-) heb je een aantal extra verantwoordelijkheden als ‘D’. En -net als bij de ‘s’-, ik raad je ook als ‘D’ aan om de ‘topping’-relatie van de ‘cake’-relatie te scheiden: je hebt een relatie als Dominant met een submissive èn je hebt een relatie als mens met een mens.

Als je die twee uit elkaar haalt dan worden dingen gewoon sneller duidelijk.


Verantwoordelijkheden

Denk even na welke verantwoordelijkheden eigenlijk niet van jou waren en in een gezamenlijk ritueel: geef die terug aan jouw ‘s’. Dingen die voor jou gebeurde, dingen die eigenlijk de verantwoordelijkheid van jouw ‘s’ waren maar die gebeurden omdat jij het zei, seksuele elementen… denk er over na en geef ze actief terug. Als je het op kunt brengen (jij zal ook je boosheid hebben bij het verbreken van een relatie), bedank dan jouw ‘s’ voor het cadeau van die verantwoordelijkheden die jij een poos hebt mogen dragen als ‘D’. Maar geef hem officieel terug omdat ie niet langer van jou is na het officieel verbreken van de D/s.
Benoem daarbij ook de initiatieven die jij hebt genomen en zorg ervoor dat de verantwoordelijkheid voor die initiatieven weer terug gegeven worden aan de eigenlijke (cake-niveau) eigenaar.

De kans is ook best groot dat jij als D misschien wel wat last hebt gehad van het ‘nice guy syndrome’ en dat je daarin eigenlijk méér gegeven hebt dan dat eigenlijk aan jou was om te geven… Misschien zelfs meer dan je eigenlijk in huis had…
We doen nog wel eens ons best als Doms…
Je kunt dan makkelijk het gevoel hebben dat daarmee een schuld is opgebouwd. Dat was allemaal héél aardig. En daar heeft iemand van mogen genieten… Maar dit was jouw cadeautje en “eens gegeven blijft gegeven.”

De kans bestaat ook best -als jij gemiddeld genomen het ‘D’-type was in jullie D/s- dat het initiatief van jou als D afkomt om de D/s te beëindigen. Mogelijk zelfs in het belang van ‘jouw’ ‘s’!
Maar dat betekent niet dat de ‘s’ daar dan ook al gelijk is. Dit is dan jouw initiatief, misschien gewoon alleen al omdat jij gewoon beter bent in het nemen van initiatieven. Wees een beetje mild.

Het verhaal gaat dat je een pleister er maar beter in één keer kan afrukken?
Onderzoek bij brandwonden-patiënten laat heel duidelijk zien dat de pijnlijkheid blijft, maar dragelijker wordt als je invloed kunt uitoefenen op het tempo van dingen. Laat jezelf niet beschadigen maar kijk of je ook met het loslaten van de D/s, misschien óók de verantwoordelijkheid voor het tempo los kunt laten en delen (zonder daarbij jouw dominantie in te leveren).


Angst of respect

Blijf er rekening mee houden dat er een verschil is tussen het “induceren van angst” en het “krijgen van respect”. En ga voor het respect!

Juist wanneer je respect geeft dan mag je ook weer eer en respect vragen… Maar persoonlijk ben ik eigenlijk altijd meer van het geven van respect zodat je het terug mag verwachten (of iemand dat nou uit zichzelf geeft of niet). Wanneer het mij gelukt is om respect te geven in het afscheid dan blijft er minstens meer zelf-respect over na dat afscheid. En als mensen niet in staat zijn om uit zichzelf respect te geven dan is dat minstens een rood vaantje (als het al niet een rode vlag is).


De scene

Dat is ook best belangrijk om te blijven onthouden: dat jij en ‘jouw’ ‘s’ allebei een plek in de scène willen hebben, in de toekomst. En de manier waarop jij met dit afscheid omgaat zal dus waarschijnlijk ook best belangrijk zijn in de manier waarop dit deze relatie als geheel op jou afstraalt. Wanneer jij hier een wedstrijd van maakt met winnaars en verliezers die gestraft moeten worden voor hun gedrag, wanneer jij als mens boos blijft op een ander mens omdat jij vindt dat die mens zich als sub had moeten gedragen naar jou toe, nou dan laat je je behoorlijk kennen. En dan maak je jezelf in mijn ogen behoorlijk belachelijk in de scène. Natuurlijk kan boosheid terecht zijn en mag terechte teleurstelling absoluut bestaan: maar hoe ga je er mee om? Heb het daar over met jouw vrienden, praat daarover in jou dom-circle en geef het een plek in het eind-gesprek met jouw ‘s’. Maar laat het niet te veel doorsijpelen in de gesprekken met anderen buiten jouw inner circle of in de social media/Fetlife. Dat straalt niet fijn op jou af en geeft misschien korte termijn wel wat opluchting maar lange termijn pijnlijke roddels over jouw respectloos gedrag.


Roddels

En over roddels… die roddels zijn er toch wel.
Wanneer jij je netjes gedragen hebt dan zullen we er zogenaamde ‘redder-d’s’ zijn die erg graag een aanklager-rol innemen om jouw ex-‘s’ als ‘zielig slachtoffer’ te kunnen ‘redden’ (lees: de drama-driehoek) van jouw “onverantwoorde aanpak”. Dat is nou eenmaal een versiertruc!
En er zullen zeker zelf-benoemde Fetlife-Polizisten zijn die jou graag aan de schandpaal nagelen zonder wederhoor, mensen die baat hebben van de positie die ze krijgen door de zielige cancel-cultuur en die dus baat hebben bij ‘daders’ om ‘aan te klagen’. “Sign of the times…” sprak de dinosaurus.
Er zullen ook ‘s’s die graag alle verantwoordelijkheid bij jou zullen leggen en in onze social media-cancelcultuur is aanklagen nou eenmaal een krachtige strategie. Dat is een gegeven waar jij dan een tijdje last van zult hebben maar wat zich vanzelf wel uit middelt (en in je dating-periode is dat misschien best een ding om even door hun social media verleden heen te wandelen want daar liggen soms wel rode vaantjes).


Zelf-respect als D

Het enige belangrijke punt is alleen wat er op de lange termijn overeind blijft van die roddels. Veel vervelender voor jou wordt het wanneer jij op de lange termijn ‘één van die D’s’ wordt die een rij slachtoffers achter zich laat die zich blijvend tegen hun roddels moeten blijven verdedigen omdat er een kern van waarheid in zit. Die zich steeds maar weer overdreven Domly moeten opstellen en ‘hun’ ex-s’s moeten blijven aanvallen om hun eigen zielige eergevoel overeind te houden (ze bestaan en hebben soms zelfs vooraanstaande plaatsen in de scene). Wordt je op de lange termijn niet gelukkig van.

Dus hou de eer aan jezelf, en néém je verantwoordelijkheid en gééf respect. Ga niet schreeuwen of schelden.

Onder ieder verwijt ligt een pijnlijke behoefte…
je komt verder met het uiten van die behoefte dan met het uiten van het verwijt…

Hans (Kink Aware Coach)

En onthoudt dat scheiden altijd pijnlijk is voor beide kanten en vergeet niet dat de scene niet zo groot is (dus oefen je in het vergeven van boosheid), anders blijf je één van die Doms die alleen maar kan jagen op ‘vers vlees’ (omdat die nog niks over jou gehoord hebben) en die gelijk hun ‘s’ moeten ‘afschermen’ van de buitenwereld (omdat ze anders over jou te horen zouden krijgen).


Afsluitend voor beiden

Het verbreken van een D/s is kut/klote, pijnlijk verdrietig, boosmakend, moeilijk en -als het wat betekend heeft- een hele klus. En de ellende is dat de vanilla mensen om je heen er misschien niet eens zo veel weet van hebben, Minstens dat ze er niet zo veel begrip voor zullen hebben wat de gelaagdheid is in die ervaring van jou op zo’n moment… en in de maanden (soms jaren) daarna!
Gun jezelf mensen die snappen wat je zegt. Als dat niet in je eigen circles is, gun jezelf dan minstens dat je er toch over soms even over kunt praten. Je bent welkom.

Hans (Kink Aware Coach .com)


Mijn vraag aan jou:

Sex is not the enemy!

Taboe-onderwerpen zijn soms lastig te vinden op het net omdat we er niet over praten en seks actief wordt weggefilterd door veel social media. Ik probeer om in begrijpelijke taal iets zinnigs te zeggen over dingen die ineens weer ‘taboe’ aan het worden zijn, als het aan politici, het bankwezen en facebook ligt.
Vandaar, als jij iemand weet die iets aan dit stukje zou hebben, als jij vind dat ik iets gezegd heb dat hout snijdt wat jou betreft, stuur zo iemand dan zelf even de URL van dit stukje. Of hieronder staan de social media-knoppen die je daarvoor ook kunt gebruiken. Zodat we zinnig blijven praten over seks.

Wanneer dit artikeltje jou aan het denken zet en je wilt daar eens contact over opnemen: klik hier*

Heb je aanvullingen of opmerkingen: plaats hieronder een reactie…

contact opnemen >

← Terug

Bedankt voor je reactie. ✨


Quotes:


Neem even contact met me op voor een afspraak door hier te klikken*
West-coaching Privacy statement