Question
Soms krijg ik vragen over mensen in relaties waar de omgeving moeite mee heeft. Zijn dat toxische relaties? Zo op het oog wel! Blijven die relaties maar voortduren en voortduren? Absoluut!
Is het dan verleidelijk om mensen te gaan verwijten dat zij in die relatie blijven? Natuurlijk!
Answer:
Maar laten we niet vergeten dat dit soort relaties vaak elementen hebben waar oude patronen in herhaald worden. En die patronen te laten voor wat ze eigenlijk zijn….

Het grote gemis, in de toxiciteit van een toxische relatie

Het is makkelijk praten langs de zijlijn. De beste stuurlui staan al eeuwen aan wal. En daar heb ik ook gestaan als ik mensen begeleid die uit toxische relaties proberen te komen. En wat voor al de stuurlui aan wal vaak het minst te begrijpen is dat mensen keer-op-keer weer terugkomen bij hun ‘toxische ex’. Wat mensen niet begrijpen is wat je mist. Zeker als het toch een relatie is met D/s aspecten. Dat zou toch juist moeten gaan over vertrouwen die een dergelijke relatie mogelijk moet maken?
Maar wat we langs de zijlijn makkelijk vergeten is dat je ook daadwerkelijk iets echt diep mist als je een zogeheten “toxische” relatie serieus achter je begint te laten…

Hierbij doel ik niet op die fase waarin je zegt “dat het verstandig zou zijn om…” terwijl je ondertussen gewoon door moddert met die relatie, het toch weer eens probeert omdat het wel spannend is, of “echt alleen maar een beetje neukt” ofzo. En daarmee zeg ik uiteraard niet dat je niet met je exen zou mogen neuken. Maar is het je werkelijk jouw ‘ex’ al wel?

Een relatie is een manier waarop mensen zich tot elkaar verhouden waarin je aandacht en en tijd en intentionaliteit uitwisselt. En dan is het belangrijk om er soms eens bij stil te staan:
– Wat geef je?
– En wat krijg je nou eigenlijk?
Begrijp me goed, ik zeg niet dat die relatie niet toxisch is geweest ofzo. Maar ook al kreeg je het niet echt, ergens kreeg (krijg?) je iets dat aan een behoefte voldoet waardoor die relatie keer-op-keer opniwue wordt opgestart. En misschien gaat het om een trauma-relatie waarin je een stukje verleden niet onder ogen hoeft te zien, omdat het gevoel niet uit te houden is dat daar aan vast zit.

Loslaten heeft niveaus

Maar er is een niveau in het loslaten van een toxische relatie die te maken heeft met de reden waarom die relatie óók zo aantrekkelijk was voor jou, met jouw jeugd misschien, of met houw (herhaalde?) trauma’s… De veiligheid die je vond in de onveiligheid.
En als je zelf dit punt in jouw rouwproces tegen komt, als je merkt dat je precies dit punt gevoelsmatig begint aan te gaan, dan kom je dat gevoel van eenzaamheid en onveiligheid die daarbij hoort toch op een dieper niveau tegen. Ik vergelijk het vaak met uien pellen, steeds een niveautje dieper. En het is lastig om uien te pellen zonder tranen (of je ze nou huilt of niet). En het is lastig huilen zonder troost, of je nou overal woorden aan geeft of niet.

Ik vergelijk het vaak met een spiraal. Twee-dimensionaal lijkt het een cirkel waar je steeds weer op hetzelfde punt botst. Drie-dimensionaal is het eerder een spiralend proces waarbij je steeds een niveau dieper kunt zijn gegaan… Of misschien moet je zeggen dat je steeds een niveau hoger bent gegroeid… Woorden voor hetzelfde…

Stappen zetten

Dan kom je het niveau van gemis tegen waar je iets áán deed door die relatie. Dat je iets uitleefde door een relatie te hebben met wat iemand zou kunnen zijn in jouw leven. Die “p-p-verwarring”: die relatie met het project in plaats van de persoon. Die relatie die ondanks alles toch de hoop hoog hield op een bepaalde manier, ook al was het verder allemaal niet zo bijster realistisch… En dat wist je ook wel, ergens.

Natuurlijk weet je dat allemaal wel, want je bent slim genoeg… maar dat betekent niet dat je het ook voelt! Tot je het gemis, de eenzaamheid en de onveiligheid ook zuiver genoeg voelt in jouw leven. Misschien doordat je zuiver genoeg leert dat je er iets tegenover mag stellen: jouw Good Enoug Inner Parent. Dan kom je het punt tegen dat je iets moet doen met dat gevoel, in plaats van al jouw pogingen om er iets aan te doen met jouw toxische relaties.

Gedachten

Ik schrijf dit niet als aanklacht tegen het slachtoffer. Ik wil alleen maar zeggen dat je vaak niet begrepen zult worden in die proces, aan de twee kanten van het verhaal niet. Als degene die het slachtoffer in een toxische relatie wil helpen niet, en als ook niet door de mensen zelf, die keer-op-keer terug stappen in dat relateren met een persoon die iets lijkt te geven dat niet werkelijk gegeven wordt.
En ik wil duidelijk maken dat afpellen van deze ui een moeilijke en emotionele stap is die nog eens extra moeilijk te zetten is als je in halve paniek bent… en zelf eigenlijk niet eens emotioneel ‘weet’ dat dit zo is. De soms als ‘leuk’ verpakte presentatie, de soms als “drukke AD(H)D-er” verkochte sprankelende omgang… soms is dat eigenlijk vooral Freeze/Fawn Fight/Flight.
Maar laten we dan niet vergeten dat we de stuurlui zijn die aan wal staan. Dat iemand anders op zee het emotionele werk moet doen waar wij langs de kant onze oordelen over hebben.

Hans (Kink Aware Coach .com)

Mijn vraag aan jou:

Taboe-onderwerpen zijn soms lastig te vinden op het net omdat we er niet over praten en seks actief wordt weggefilterd door veel social media. Ik probeer om in begrijpelijke taal iets zinnigs te zeggen over dingen die ineens weer ‘taboe’ aan het worden zijn, als het aan politici, het bankwezen en facebook ligt.
Vandaar, als jij iemand weet die iets aan dit stukje zou hebben, als jij vind dat ik iets gezegd heb dat hout snijdt wat jou betreft, stuur zo iemand dan zelf even de URL van dit stukje. Of hieronder staan de social media-knoppen die je daarvoor ook kunt gebruiken. Zodat we zinnig blijven praten over seks.

Wanneer dit artikeltje jou aan het denken zet en je wilt daar eens contact over opnemen: klik hier*

Heb je aanvullingen of opmerkingen: plaats hieronder een reactie…

< contact opnemen >

Quotes:

Neem even contact met me op voor een afspraak door hier te klikken*
West-coaching Privacy statement