nav een podcast over misbruik

SinQuest een podcast over misbruik en het omgaan daarmee — SinQuest: Misbruik 1&2

Dit is deel 2 van mijn second thoughts naar aanleiding van twee -best heftige– podcasts.

Deel 01 vind je hier

Waarschuwing: gevoelige inhoud
De onderstaande tekst bevat thema’s zoals seksueel misbruik, trauma, en relationele problematiek. Dit kan emotioneel belastend of confronterend zijn, zelfs triggerend, vooral als je hier persoonlijke ervaringen mee hebt.
Voel je dus vrij om op elk moment te pauzeren, of helemaal te stoppen, of met iemand samen te lezen. Zorg gewoon goed voor jezelf, en weet dat je altijd steun kunt zoeken bij een vertrouwde personen of een professional als dat nodig is.
JIj hebt zelf de controle:
Zorg voor jouw zelfje. 💙

Naar aanleiding van 2 best heftige podcasts – 02

Deel 2

“Hoop laten varen”

Ik zeg in de podcast heel ‘makkelijk’ dat je “beter af bent als je de hoop kunt laten varen” (dat jouw ouders van jou zullen houden zoals dat gewenst was geweest -en ook terecht zou zijn geweest-).
Dat is wel heel makkelijk gezegd, natuurlijk.

Maar het is best heel begrijpelijk dat je nog altijd zou willen krijgen wat je ouders je niet gegeven hebben. Het punt is alleen dat ze het toen al niet hebben kunnen geven -toen het makkelijk was om het aan jou te geven- en dat het eigenlijk best onwaarschijnlijk is dat ze dit nu alsnog gaan doen, of dat zij zouden kunnen erkennen wat er is gebeurd. Dat zou namelijk een grote emotionele stap vragen van die ouders… die blijkbaar al niet zulke grote stappen konden maken.

En als jij jouw geluk of jouw groei afhankelijk maakt van die erkenning dat soort ouders, dan de kans best groot dat je jezelf lelijk in de voet schiet door te blijven hopen. Want dan blijf je afhankelijk van iemand die je eigenlijk als dader zou kunnen profileren. Dat is een weinig hoopgevende strategie.
Emotioneel alleszins begrijpelijk maar niet iets om realistisch te verwachten. En dan is het inderdaad makkelijk gezegd, maar het vereist best wel het aangaan van de rouw dat e.e.a. niet gekregen is en waarschijnlijk niet meer gaat komen ook! Dat is makkelijk gezegd maar een moeilijke emotionele stap om te zetten, zoals vaker bij het behandelen van dergeljike kern-emoties. Tegelijkertijd is het ook wel een volgende stap die belangrijk is in het nemen van verantwoordelijkheid voor jezelf… jezelf de moeite waard vinden om verantwoordelijkheid te nemen en moeite te doen voor jezelf in plaats van blijven investeren in die ouders zodat zij jou alsnog de moeite waard zullen vinden.

En het loslaten van dergelijke hoop kan ook zonder meer eng zijn. Omdat er dus rouw en de depressie samen kan hangen met het doen van een dergelijks stap, en dat is een moeilijke fase om in te gaan en door te maken. Juist als je uit een rotjeugd komt, dan wil je dat het je eindelijk beter gaat. Dat voelt vaak als iets waar je voor moet vechten, en dan voelt het bepaald niet(!) intuïtief om een dergelijke donkere, verstilde fase(!) ‘toe te staan’ waarin je niet hard blijft werken maar stil gaat staan bij je gevoel. Even voor de duidelijkheid het soms mogelijk ook niet verstandig als jouw heden niet stevig genoeg is om de verwerking van jouw verleden te kunnen dragen. Want het is soms best een proces waarbij je jezelf mag laten steunen, mogelijk zelfs door een team eerder dan een individuele behandelaar.

Over “Trauma geilheid”…

Dat bedoel ik niet seksueel ‘geil’ maar we zijn soms -als leken maar soms ook zelfs als therapeuten- wel met een onterecht ‘enthousiasme’ op zoek naar “het Trauma” dat al de lastige dingen in het leven van iemand in één keer verklaart.
Dat zoeken naar de simpele ‘oplossing’ maakt dat mensen in hun eigen leven en behandelend therapeuten onterecht ‘enthousiast’ op zoek kunnen zijn naar een ‘trauma’ en dan eigenlijk niet meer verder denken. Dan krijgt dat trauma “de schuld” en da is het klaar. Prettig gevoel maar vaak te simpel. Vaak is de atmosfeer in een opvoeding veel bepalender dan één éénduidig trauma. Het is vaak veel meer een soort ‘Chinese watertorture’ waar in één druppel op je hoofd betekenisloos is maar na 1200 tot 1500 druppels op dezelfde plek worden we er een beetje gek van.

Vaak was een een opvoeding een serie tikken op dezelfde plek. En BDSM-ers weten hoe ellendig het is om steeds op dezelfde plek te slaan.

De Narcissus-Echo-dynamiek

Het is makkelijk om met ‘schuld’ naar Narcissus OF naar Echo te gooien. Maar het is vaak realistischer om te kijken naar juist de dynamiek tussen die twee, de manier waarop zij met elkaar omgaan, die laat zien hoe ze elkaar negatief versterken (het zogenaamde ‘Blueberry phenomenon’ waarin je het slechtste in elkaar naar boven haalt -het tegenovergestelde van het Michelangelo phenomenon-).
Als je daar meer over wilt lezen: de Narcissus-Echo-dynamiek, daar spreek ik op een andere plek veel uitgebreider over…
Zie: Narcissus-Echo dynamiek deel 1 &
zie: Narcissus-Echo dynamiek deel 2 .

Het suffe verwijt van de Narcist

In de Echo-Narcissus dynamiek komt het regelmatig voor dat Narcissus aan Echo verwijt “dat deze Narcistisch is”. En dat wordt dan vaak gaslighting genoemd door de omgeving. En ook vaak als een bewuste actie van ‘de Narcist’ gezien.
Punt is alleen dat de omgeving vaak veel meer bewuste acties toeschrijft aan een Eikel dan dat die eikels eigenlijk verdienen. Vaak doen ze gewoon maar wat, en als zij er dan mee wegkomen dan herhalen ze dat gedrag.

Dus als iemand op een gegeven moment het verwijt geeft aan een Eikel dat ie zich narcisitisch gedraagt dan is eigenlijk een kinderlijk “wat je zegt ben je zelluf” -‘verweer’ te verwachten waarin Narcissus dan juist Echo uitmaakt voor . Iets dat makkelijk automatisch ontstaat. En als Echo daar dan serieus over na gaat denken dan maakt dit vooral dat zoiemand er mee weg komt. En het is te verwachten want als iemand (de Eikel) niet heeft geleerd om eigen verantwoordelijkheid te nemen dan is het logisch dat zoiemend dus volautomatisch geneigd verantwoordeijkheid ombuigt en dus anderen de schuld gaat geven als het in hun leven even lastig is of als het in de relatie even lastig is (zoals relaties nou eenmaal soms zijn).

Als mensen je gaan verlaten

In bovenstaand stuk schrijf ik ook over dat moment dat mensen je beginnen te verlaten door de relatie die je blijft hebben met een ‘eikel’. Mensen kunnen namelijk op een gegeven moment een beetje ‘op’ raken en er geen fut meer voor hebben om jou nog steun te geven. Sterker nog, ze zijn de herhaling zat, omdat het henzelf pijn doet om jou te zien lijden, en weten daar alleen nog maar op te reageren door je helemaal te verlaten. Dat jij die pijn niet zo voelt omdat je er aan gewend bent of al half ‘uit’ staat, dat heb je vaak zelf niet eens in de gaten…

En je zou het de slachtoffers van de eikels gunnen dat hun omgeving vooral iets eerder en slechts tijdelijk zou ‘afhaken’. Dat zijiets zouden zeggen als: “Zolang je in deze dynamiek met deze partner zit hoef ik je even niet meer te zien want ik geloof er niet meer in dat deze dynamiek goed is voor jou. Sterker nog, het is voor mij pijnlijk om te zien hoe dit jou telkens verder stuk maakt… Maar als je er uit stapt, kom dan gelijk naar met toe, dan ben je wèl welkom en zal ik je graag steunen, want ìk denk namelijk dat je wel de moeite waard bent.” Dan

Over Echo’s, Apies en Papegaaien

“Eikels” zijn nou eenmaal vaak mensen die best goed kunnen praten… Of in ieder geval zijn het mensen die weinig scrupules hebben dus makkelijker overtuigend kunnen zijn dan iemand die wel de waarheid respecteert (zie maar in de politiek). Dat maakt dat zij andere Echo’s om zich heen creëren die (al een beetje uitgehold) vooral echoën wat de Eikel zegt, maar ze verzamelen ook veel lege ‘papegaaien’ die (nog niet uitgehold maar wel onnadenkend en dom) alleen maar na-papegaaien wat de Eikel zegt, en dan zijn Eikels vaak ook nog aantrekkelijk voor een aantal apies die de eikel hoog op de apenrots zien zitten en die denken: “dit is het voorbeeld om hogerop te komen”. En die dus vooral in hun eigen contacten gaan herhalen wat de Eikel doet.
Eikel-gedrag werkt om zich heen in de hand, dat het herhaald wordt.

Radical Acceptance

‘Radical Acceptance’ dat is een stap in therapie/coaching waarin je bezig bent met de bewustwording dat wanneer jouw partner weer eens op jouw hart stapt, dat je het dan ook probeert te voelen dat er op jouw hart wordt gestapt. En dat jij dat probeert te accepteren dat die persoon weer op jouw hart stapt omdat dat nou eenmaal is wat die persoon doet. En dat ie uitgerekend op jouw hart kan stappen omdat die persoon nog in jouw leven is.
En dat is niet een gesprek over schuld. Het is het accepteren van het feit dat je iemand(M/V) iemand accepteert zoals ie is en dat ie dat dus nou eenmaal zal doen, dat ie zal doen wat ie altijd zal doen omdat het nou eenmaal een eikel is (al-dan-niet door beschadiging). Maar dat het is wat is is.
Dit radicaal accepteren van iemand, dat is natuurlijk eigenlijk “houden van” iemand zoals die persoon is, in plaats dat je houdt van de persoon die iemand zou kunnen worden zijn als ie zou ‘genezen’, zou groeien, als het iemand zou worden die dat niet meer zou doen. Je stop om te houden van de persoonwaar iemand naaroe kan groeien maar je probeert te houden van deze eikel, die enerzijds geweldig was, maar waarvan je inmiddels duidelijk kunt zien dat het een eikel is en je probeert of je ook van die eikel kunt houden… terwijl je ziet dat een eikel alleen maar een eikeltje kan zijn en nooit een mooie dennenappel… En dat ie zeker nooit een fijne kerstboom zal worden om bij te zitten.

Radical acceptance is juist bij dat pijnlijke gevoel blijven zonder het weg te redeneren, zonder te gaan hopen dat het anders wordt zonder reden. En daarmee helpt het om niet alleen met je hoofd te weten dat je beter kan stoppen, het kan je helpen om heel clean op een rij te zetten wat de nadelen en de voordelen zullen zijn voor je hoofd en je hart en je bekken. En zo kan je een balans maken van “en “blijven van deze Status Quo met deze partner… (en waar het naartoe groeit). En daarnaast ook een balans van wat de nadelen èn de voordelen zouden kunnen zijn van mogelijke (reële) veranderingen (dit is het zogeheten ‘nadelen-voordelen-balansen’ uit de motivational interviewing).

Gevoel van het hart en gevoel van het bekken

Dit geldt zeker voor het “gevoel in je hart” versus “het gevoel in je bekken”.
Want er zijn een aantal psychologen die de mening hebben dat het (met name voor vrouwen blijkbaar) ingewikkeld kan zijn om hoofd en bekken uit elkaar te houden wanneer zij een partner vinden die hen seksueel goed kan bevredigen. Ik zeg vaak een beetje grappend:

Na 15 orgasmes bij dezelfde partner beginnen ‘the Feelz’
Hans

Misschien is dat ook wel een verschil tussen mannen en vrouwen omdat de meeste mannen toch minder multi-orgasmic zijn dan vrouwen. Maar bij dergelijke partners is het lastig om dan niet ‘van iemand te gaan houden’ en soms best lastig om de lust te (h)erkennen als slechts een behoefte van je bekken in plaats van de behoefte om je leven met iemand te delen. Romantische gedachten kunnen de boel dan behoorlijk compliceren.

En seksueel fijn genieten -zeker als je er misschien masochistische op een BDSM-manier van ‘geniet’ om gezellig ‘misbruikt’ te worden, dan is dat natuurlijk iets dat je makkelijk kunt vinden bij een Eikel… maar het is mogelijk wel iets anders dan de liefde die jij nodig hebt voor je hart.
En wanneer je door radical acceptance en het balansen een helder inzicht hebt dat de prijs die je betaalt voor de lust in je bekken nou eenmaal een beschadiging van je hart zal zijn (en dat ppk vradicaal accepteert ook van jezelf) dat kan dit maken dat je anders gaat kiezen. Dat je naar aanleiding van jou emotionele en rationele nadelen-voordelen balans bedenkt dat sommige hoop onzinnig is en dat sommige prijzen gewoon te hoog zijn om te accepteren.

Tot Slot

Een hoop tekst als toelichting op twee podcasts, wat ik zei: gedachten die ik had naar aanleiding van.
Sla gerust stukken over als het niet je interesse heeft. Maar als je iets in de podcast miste is de onderstaande begeleidende tekst misschien verduidelijkend bij deze podcasts…
Mocht je vragen hebben aan mij, neem dan gerust contact op. En zoek steun als je merkt dat deze tekst emoties oproept die je moeilijk alleen kunt dragen.
Zorg goed voor jezelf. 💙

Hans (Kink Aware Coach .com)

Mijn vraag aan jou:

Sex is not the enemy!

Taboe-onderwerpen zijn soms lastig te vinden op het net omdat we er niet over praten en seks actief wordt weggefilterd door veel social media. Ik probeer om in begrijpelijke taal iets zinnigs te zeggen over dingen die ineens weer ‘taboe’ aan het worden zijn, als het aan politici, het bankwezen en facebook ligt.
Vandaar, als jij iemand weet die iets aan dit stukje zou hebben, als jij vind dat ik iets gezegd heb dat hout snijdt wat jou betreft, stuur zo iemand dan zelf even de URL van dit stukje. Of hieronder staan de social media-knoppen die je daarvoor ook kunt gebruiken. Zodat we zinnig blijven praten over seks.

Wanneer dit artikeltje jou aan het denken zet en je wilt daar eens contact over opnemen: klik hier*

Heb je aanvullingen of opmerkingen: plaats hieronder een reactie…

< contact opnemen >

← Terug