consent

Question
Wie moet zich nou met ‘consent’ bezig houden? De sub of de Dom?
Answer:
Het is in mijn ogen een verantwoordelijkheid van beiden. Maar er valt een hoop over te bespreken.

---

Gedeelde Verantwoordelijkheid:
Waarom het bij BDSM-consent ook draait om het uitnodigen van ‘Nee’ en het uitspreken daarvan

Consent is nogal een lastig begrip in seks en spel. Maar het is wel de hoeksteen van elke gezonde (BDSM-)relatie. En vanilla’s zouden daarin nog een hoop kunnen leren van de nuanceringen in de BDSM-wereld. 

Toch zijn er ook in de BDSM-scene nog een hoop discussies over consent. Regelmatig lijkt consent iets te zijn waar vooral de ‘D-side naar moet zoeken en worden regelmatig beginnen er Doms afgezeken omdat zij daar niet voor gezorgd hebben. Nou zijn er ook best een aantal doms die een harde, warme straal recht in hun SMoeltje verdienen! Maar ik vind het persoonlijk te simpel gesteld om het hebben van consent alleen bij de Dom te leggen (ook al heeft deze kant van het BDSM-spel wel veel verantwoordelijkheid, vooral in het nemen van het initiatief). In discussies gaat het dan vaak over ‘enthousiastic concent’ (wat soms een beetje voorbij gaat aan het feit dat niet iedereen spontaan opgewonden zal zijn), over ‘informed consent’ (waarbij vaak best wat meer uitleg mag zijn over de bestaande risico’s -soms specifiek aan de sub kant) en over ‘safe words’ (of niet in CNC). Die concepten zijn cruciaal, maar ze beschrijven vaak met name de eindfase: de fase van het spel zelf. Maar mijns inziens ontstaat veel échte veiligheid vér daarvoor: in de kennismakingsfase, ook in de gelijkwaardige ‘dagelijkse’ communicatie buiten de fantasie, en in de observatie van het gedrag naar bijvoorbeeld dieren, kinderen, bedienend personeel. Het ontstaat in de manier waarop wordt gesproken over de fantasie-wereld die je samen gaat creëeren. Want dáár worden m.i. de echte fundamenten gelegd voor vertrouwen en veiligheid.

Ik hoop verder ook dat dit stukje bijdraagt in de ontwikkeling waar meer subs (vrouwelijk maar óók mannelijk) hardop praten over het geschonden vertrouwen, dat dit artikel bijdraagt om te praten over “nee”, ver voordat “NEE!” nodig is, dat dit artikel bijdraagt aan het herkennen van rode vaantjes en rode vlaggen. Ik hoop dat het bijkdraagt aan “good practices” voor beginners.

---

Is het iets van de Dom?

Het klassieke model plaatst vaak de (vaak onderdanige) partner in de positie van degene die “nee” moet kunnen zeggen. Dat klopt, maar het is volgens mij slechts de helft van het verhaal. Wat is de manier waarop er over die “nee” wordt gesproken? Laat je -als Dom- ruimte voor een eigen mening of laat je doorschemeren dat een ‘echte sub’ (ik denk vooral “bleeegh!” bij het horen van die term), dat een ‘echte sub’ dus eigenlijk nergens “Nee” zou mogen zeggen. Maak je van het praten over “nee” een negatief iets? Of is het voor jou juist een heldere afgrenzing van jouw speelveld als Dom. Maak je van een “nee” iets vast staands waar nooit meer naar gevraagd hoeft worden? –“ja, in 2002 zei je al dat je zoiets niet wilde”-, of zie je grenzen als iets dat kan verschuiven naarmate er meer vertrouwen in de relatie ontstaat?

En als sub: vind je van jezelf dat je eigenlijk geen grenzen zou moeten hebben? En zal je dan schoorvoetend moeten toegeven dat je ze toch wel hebt? Probeer je van jouwzelf (als ‘spel-aanbod’) een ‘offer they can not refuse’ te maken omdat je alles toestaat? Of mag je stilstaan bij het doel van spel: Dat jij je achteraf goed zal voelen over wat je gegeven hebt aan vertrouwen, aan seks, aan pijn, aan vernedering, zonder jezelf te hebben weg geven?

Een duurzame, -niet alleen tijdens maar ook achteraf– opwindende dynamiek vereist volgens mij een gedeelde verantwoordelijkheid. En we kunnen die samenvatten in twee kernvaardigheden aan twee kanten:

• Aan de kant van de dominantie: Oefen jezelf in communicatie die alle ruimte laat voor “nee”, die misschien zelfs een “nee” actief uitnodigt.

• Aan de kant van de onderdanige: Oefen in het stellen van realistische grenzen en het uitspreken van “nee”.

Laten we deze twee pijlers eens uit elkaar trekken.

---

Het is iets van de Dom!

Pijler 1: De Kunst van het Uitnodigen van ‘Nee’ (Voor de D-side)

Als dominant(e) heb je vaak het initiatief. Je bedenkt de scenes, stelt activiteiten voor en je zet de toon. Met die macht komt een grote verantwoordelijkheid: het creëren van een psychologisch veilige ruimte waarin een weigering voor de sub niet alleen getolereerd wordt, maar ook daadwerkelijk comfortabel voelt. In de voorgesprekken al helemaal, maar -afhankelijk van jullie ervaring met elkaar- ook tijdens het ‘spel’ (en al helemaal op de momenten van ‘oranje’). 

Hoe ziet dat er in de praktijk uit? Het gaat om een shift van “Vind je het oké als ik …?” naar communicatie die specifiek ruimte maakt voor het hebben van bezwaren.

• Stel open, uitnodigende vragen: In plaats van “Zullen we X proberen?” kun je vragen: “Hoe klinkt X voor je?” of “Ik heb een idee voor X, maar ik hoor graag of er aspecten zijn waar je je (nu nog niet) comfortabel bij voelt?” Alleen al de vragende vorm nodigt uit tot een gesprek in plaats van een simpel “ja”/ “nee” – antwoord op een uitgebreid (voor de Dom) ‘aantrekkelijk’ voorstel.
• Normaliseer twijfel: Zeg dingen als: “Geen enkel idee is te gek”, en zorg er voor dat ook “ik weet het (nog) niet zeker” een perfect geldig antwoord is. Of nodig de “nee” uit met zinnetjes in de hoek van “Als er ook maar een klein beetje twijfel is, dan leggen we het gewoon even aan de kant. Er zijn genoeg andere opties.”
• Wees specifiek en check-in tijdens het voorstellen: “Ik zou graag Y willen doen, ik misschien dat dit voor jou intens kan voelen…” en vol dat dan aan met iets als “Welk deel spreekt je aan en welk deel voelt minder okay?” Dit toont aan dat je hun comfort-zone serieus neemt, en dat je wilt dat ze nadenken over wat ze achteraf zullen voelen, nog vóórdat er überhaupt met een scene is begonnen.
• Waardeer een “nee” actief: Wanneer je partner “nee” zegt, bedank dan. Letterlijk. “Oké, dankjewel dat je dat aangeeft!” of “Fijn dat je het zegt.” Dit beloont het gewenste gedrag en versterkt het vertrouwen enorm. Een “nee” wordt dan niet een obstakel voor jouw plezier, maar een bouwsteen voor jullie gezamenlijk plezier.

Dit ontlast de onderdanige partij van de druk om het enthousiasme van de Dom te moeten temperen. Het maakt hun “nee” niet alleen mogelijk, maar zelfs makkelijker omdat het duidelijk wordt dat grenzen okay zijn. Veel beginnende subs hebben toch al het idee dat ze alles zouden moeten aankunnen omdat “ze anders maar een watje gevonden zullen worden”. 

---

Het is ook iets van de sub!

Pijler 2: De Kunst van het Realistisch Grenzen Stellen (Voor de s-side)

Onderschat nooit de kracht en moed die het kost voor een onderdanige partner om “nee” te zeggen. In een dynamiek waar je wilt behagen, je jezelf wilt onderwerpen en de dominant(e) niet wilt teleurstellen, kan een weigering makkelijk voelen als ‘falen’.

Daarom is het jouw verantwoordelijkheid -als onderdanige-  om te oefenen in het kennen en communiceren van je eigen grenzen. Jouw oprechte harde grenzen waar niet overheen gegaan mag worden maar ook de ‘zachte grenzen’ waar misschien wel wat aan mag worden ‘opgerekt’. Maar waar voorzichtigheid en feedbcak wel heel belangrijk zijn. Dat is geen daad van weigeren of van verzet, maar een essentieel onderdeel van jouw rol als sub. Een goede dominant wil deze informatie omdat je dan als Dom weet waar jouw speelveld ophoudt.

• Ken je eigen spectrum: want het is niet binair tussen “Ja” of “Nee”. Leer de nuances van je eigen gevoel herkennen: van “Hell yes!”, naar “Ja”, naar “Ja, maar…”, via “Misschien, …onder deze voorwaarden:”, en “Liever niet” naar “Absoluut niet” en “Ab-so-luut never nooit niet!”. Hoe beter jij dit voor jezelf weet in deze relatie, hoe duidelijker je het kunt communiceren naar de mensen die met jou spelen.
• Oefen -naast “nee” ook met “Liever niet”: Als een volmondig “nee” te confronterend voelt, gebruik dan andere woorden die minstens de deur openenen naar alternatieven. “Nou, dat klinkt nu nog een beetje spannend, kunnen we misschien eerst Z doen?” of “Ik ben niet klaar voor X, maar een lichtere versie van Y zou ik wel willen proberen.” En als jouw potentiële spelpartners daar niet op reageren… dan zegt dat ook veel hè!
• Nogmaals: zie jouw grenzen als cruciale informatie vóór een fijn spel: Jouw “nee” is géén afwijzing van de persoon of de dynamiek. Het is essentiële feedback die jullie samenwerking veiliger, dieper en uiteindelijk plezieriger maakt. Je neemt je verantwoordleijkheid als submissive door je dominant(e) de informatie te geven die hij/zij nodig heeft om zijn/haar verantwoordelijkheid goed te kunnen nemen.
• Stel realistische eisen aan jezelf: De eis om “altijd enthousiast en meegaand” te zijn, is onrealistisch en daarmee onecht en dus onveilig. Stel in plaats daarvan de eis aan jezelf om eerlijk te zijn. Dat is m.i. de hoogste vorm van dienstbaarheid in een geïnformeerde, op consent gebaseerde dynamiek.

---

Een Dans van Wederzijds Vertrouwen

Wanneer deze twee pijlers samenkomen, dan heb je meer kans dat er iets moois ontstaat: een dans van wederzijdse verantwoordelijkheid en vertrouwen.
De D-side doet stappen door actief ruimte te creëren en te waarderen wat daar ingevuld wordt door diens ‘dans-partner’. De s-side danst door die ruimte moedig en eerlijk in te vullen. Samen bewegen ze zich niet langs een smal pad van “ja” en “nee”, maar verkennen ze een breed spectrum van mogelijkheden, verlangens en grenzen.

Echt consent is niet een contract dat je eenmalig tekent. Het is een voortdurend, levend gesprek waarin stappen kunnen worden uitgenodigd maar ook kunnen worden ontmoedigd of afgelsagen. Een dans waarin de kunst van het “nee” uitnodigen en het “nee” uitspreken niet worden onmoedigd, maar worden omarmd als één van de meest intieme en essentiële vormen van communicatie.

Hans (Kink Aware Coach .com)

---

Mijn vraag aan jou:

Taboe-onderwerpen zijn soms lastig te vinden op het net omdat we er niet over praten en seks actief wordt weggefilterd door veel social media. Ik probeer om in begrijpelijke taal iets zinnigs te zeggen over dingen die ineens weer ‘taboe’ aan het worden zijn, als het aan politici, het bankwezen en facebook ligt.
Vandaar, als jij iemand weet die iets aan dit stukje zou hebben, als jij vind dat ik iets gezegd heb dat hout snijdt wat jou betreft, stuur zo iemand dan zelf even de URL van dit stukje. Of hieronder staan de social media-knoppen die je daarvoor ook kunt gebruiken. Zodat we zinnig blijven praten over seks.

Wanneer dit artikeltje jou aan het denken zet en je wilt daar eens contact over opnemen: klik hier*

Heb je aanvullingen of opmerkingen: plaats hieronder een reactie…

< contact opnemen >

---

Quotes:

---

Neem even contact met me op voor een afspraak door hier te klikken*
West-coaching Privacy statement