De 8 fases van femicide: geen beschuldiging, wel een lens(03)

Lessen van Dominantie
Photo by Brett Jordan on Pexels.com

Femicide is een woord dat schuurt. En dat mag. Sterker nog: dat moet, vind ik!
Daaarom een reeksje over verantwoordelijkheid in relaties.

In de eerste van deze reeks ging het over het feit dat femicide veel meer besproken mag worden en ook dat er fasen in te herkennen zijn die handvaten bieden voor het stellen van vragen bij ongezonde relaties. In het tweede deel van deze reeks gaat het over de vragen die de Dominant zich mag stellen. In dit stukje de vragen die je elkaar als submissive of switch mag stellen.

Daarbij gaat het niet over makkelijke schuldtoewijzing, maar over (zelf) verantwoordelijkheid en dingen onderling bespreekbaar maken om je eigen mening te vormen over de dynamieken tussen mensen als we samen met macht, intimiteit en overgave willen spelen.


De 8 fases van femicide: geen beschuldiging, wel een lens (03)

“Dit artikel gaat niet over wat BDSM fout doet, maar over wat niet alleen (mannelijke) dominanten, maar ook switches en submissives, m.i. extra goed moeten doen – juist omdat wij geil worden van macht.”

8 fases van Jane Monckton-Smith
1 – Een geschiedenis van controle
2 – De (toch wel erg) snelle romantiek
3 – Dwingende controle
4 – De trigger
5 – Escalatie
6 – Verandering in denken
7 – Planning
Geweld of moord… (vaak met zelfdoding of zelfaangifte).

Macht-uitoefening vraagt om méér dan goede intenties

Binnen BDSM werken we met elementen die in de buitenwereld vaak misbruikt worden: macht, overgave, intimiteit, hechtingsstijlen, en (tijdelijke, afgesproken) afhankelijkheid. En in gezonde BDSM zijn deze elementen bewust, consensueel en actief begrensd… In femicide-processen zie je misschien soortgelijke aspecten… maar dan zonder ethisch kader:


Voor submissives en switches

Dit is géén victim blaming. Maar het is m.i. goed om te (h)erkennen dat relatie-veiligheid niet alleen maar bij de dominanten of de daders ligt, maar dat je als partner (óók als submissive of switch) óók een actieve rol kunt hebben in het bewaken van dynamiek, hechting en het voorkomen van escalatie. Juist doordat we er vroeger bij kunnen zijn als we elkaar eerder bevragen.

Nadat ik voor Dominanten vragen en self-checks had geschreven bedacht ik mij dat het onterecht zou zijn om het daarbij te laten.
Dus hier vind je nogmaals de reflectievragen per fase van Monckton-Smith voor submissives en switches, om je misschien nog weer meer bewust te worden van zelfbeschikking, signaalherkenning en keuzevrijheid. Door meer en eerder te bevragen blijft minder vijrheid voor de partner om jouw grenzen te overschrijden.

Eerder schreef ik over ‘Narcisme’ en ‘echoisme’ in: “De Narcissus-Echo-dynamiek (en BDSM) – 01” (misschien interessant om ook te lezen in dit kader)


Nota Bene! (dus ten overvloede)

Deze vragen gaan dus niet over schuldvraag of verantwoordelijkheid voor geweld. De bedoeling hiervan is om meer oog voor zelfbescherming, helderheid en autonomie te ontwikkelen met elkaar.

Onderwerping is een keuze. Veiligheid is een recht!


Fase 1 – Geschiedenis van controle –

Kern: patronen zijn informatie, geen veroordeling.

Reflectievragen

  • Wat trok mij aan in eerdere dominante partners?
  • Wanneer voelde “zorg” voor mij als beklemmend?
  • Heb ik signalen van controle van mijn partner bij zijn eerdere partners ooit genegeerd om de verbinding te behouden?

Wat ik eerder heb overleefd, kan akelig vertrouwd en veilig voelen.


Fase 2 – De snelle romance –

Kern: intensiteit kan veiligheid suggereren.

Reflectievragen

  • Wat doet die snelle emotionele ‘nabijheid’ en verliefheid met mij?
  • Durf ik om vertraging te vragen zonder schuldgevoel?
  • Verwissel ik intensiteit soms met verdieping?

Niet alles wat snel hecht, is stevig.


Fase 3 – Dwingende controle –

Kern: onderwerping stopt waar keuze stopt.

Reflectievragen

  • Welke afspraken zijn expliciet door mij gekozen?
  • Kan ik (even) “nee” zeggen zonder dat de relatie wankelt?
  • Wanneer voelt zijn leiding voor mij als beperkend in plaats van steunend?

Onderwerping zonder uitweg is géén consent. Óók niet als het spannend voelt…


Fase 4 – De trigger –

Kern: autonomie is geen afwijzing.

Reflectievragen

  • Wat gebeurt er wanneer ik meer ruimte nodig heb?
  • Reageert mijn partner dan met nieuwsgierigheid of met extra druk?
  • Pas ik vaak mijn behoeften aan om maar spanning te vermijden?

Aanpassing uit angst is geen overgave… dat is alleen maar aanpassing!


Fase 5 – Escalatie –

Kern: veiligheid gaat vóór loyaliteit.

Reflectievragen

  • Wordt mijn twijfel aan de relatie weggezet als ‘ontrouw’ of ‘ondankbaarheid’?
  • Ervaar ik druk om mijn grenzen te verleggen zonder dat ik bedenktijd krijg?
  • Voel ik mij verantwoordelijk voor de emoties van mijn partner?

Wie jouw grenzen afbreekt, vergroot zijn macht alleen maar tijdelijk.


Fase 6 – Verandering in denken –

Kern: schuldgevoel is hier vaak een alarmsignaal.

Reflectievragen

  • Krijg ik het gevoel dat ik iets moet “goedmaken”?
  • Worden mijn grenzen moreel beoordeeld (“je zou dit -niet- moeten willen”)?
  • Ben ik mezelf gaan wantrouwen ten gunste van zijn gelijk?

Consent verdwijnt waar schuldgevoel regeert.


Fase 7 – Planning –

Kern: onvrijheid wordt voelbaar.

Reflectievragen

  • Houd ik informatie achter om escalatie te voorkomen?
  • Ben ik mijn gedrag aan het managen om zijn reacties te sturen?
  • Heb ik nog wel iemand buiten deze dynamiek die het hele verhaal kent? (en wat zegt die erover?)

Geheimhouding is zelden bescherming.


Fase 8 – Onveiligheid / onomkeerbaarheid –

Kern: stoppen met een relatie is altijd toegestaan.

Reflectievragen

  • Weet ik bij wie ik terecht kan als ik mij niet veilig voel?
  • Durf ik hulp in te schakelen zonder mezelf te veroordelen?
  • Wat heb ík nodig om hieruit te stappen (praktisch en emotioneel, of zelfs juridisch)?

Je hoeft niets te bewijzen om te mogen stoppen.


Extra (specifiek) voor switches

Switches bewegen natuurlijk tussen rollen – en daarmee natuurlijk ook tussen risico’s.

Aanvullende vragen kunnen zijn:

  • Welke rol neem ik aan wanneer spanning toeneemt?
  • Gebruik ik dominantie om kwetsbaarheid te vermijden?
  • Gebruik ik onderwerping om verantwoordelijkheid uit handen te geven?

Flexibiliteit vraagt zelfkennis.


Centrale vraag voor submissives & switches

  • Blijft mijn onderwerping een keuze of is het een uiting van angst, twijfel of verlangen naar ‘vroeger’?

Integratie (wat de wereld van BDSM kan leren):
Kan ik macht overdragen zonder mij te verliezen?

Hans (Kink Aware Coach .com)


Mijn vraag aan jou:

Sex is not the enemy!

Taboe-onderwerpen zijn soms lastig te vinden op het net omdat we er niet over praten en seks actief wordt weggefilterd door veel social media. Ik probeer om in begrijpelijke taal iets zinnigs te zeggen over dingen die ineens weer ‘taboe’ aan het worden zijn, als het aan politici, het bankwezen en facebook ligt.
Vandaar, als jij iemand weet die iets aan dit stukje zou hebben, als jij vind dat ik iets gezegd heb dat hout snijdt wat jou betreft, stuur zo iemand dan zelf even de URL van dit stukje. Of hieronder staan de social media-knoppen die je daarvoor ook kunt gebruiken. Zodat we zinnig blijven praten over seks.

Wanneer dit artikeltje jou aan het denken zet en je wilt daar eens contact over opnemen: klik hier*

Heb je aanvullingen of opmerkingen: plaats hieronder een reactie…

contact opnemen >

← Terug

Bedankt voor je reactie. ✨


Quotes:


Neem even contact met me op voor een afspraak door hier te klikken*
West-coaching Privacy statement

Eén reactie op “De 8 fases van femicide: geen beschuldiging, wel een lens(03)

  1. Pingback: De 8 fases van femicide: geen beschuldiging, wel een lens (01) | Kink in de Relatie: Kink Aware Coaching

Plaats een reactie

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.