Als we onze hersenstam begrijpen als een belangrijke functie in onze totale informatieverwerking, dan helpt dat om verstandigere keuzes te maken voor onze relaties. Met de bril van de ‘polyvagale theorie’ zijn dingen beter te begrijpen. Als we zelf ons lagere -meer dierlijke- informatieverwerkingsniveau begrijpen, kunnen we begrijpen hoe we de wereld soms als een reptiel zullen zien.
Worden we genoeg gevoed? Worden we gevolgd? Zijn we echt boos, of gewoon bang? Is deze wereld wel veilig genoeg voor mij?
Als we deze puur evolutionaire stappen herkennen, dan helpt het ons de wereld om ons heen handiger te evalueren. Sterker nog, het kan belangrijk zijn om te begrijpen hoe deze reacties onze rationele evaluaties en onze relationele mogelijkheden helemaal blokkeren.