Ik ben weliswaar Christelijk opgevoed maar toen ik op mijn 14e een echt e-nor-rum christelijke man (3x per week naar de kerk) zijn persoonlijke god hoorde ‘verbeteren’, toen heb ik voor mijzelf dat machtsbolwerk ‘kerk’ een beetje los gelaten (zijn redenatie was: “Ik hoef mijn naaste niet lief te hebben want die buurman is in Marokko geboren, dus hij is mijn nááste niet!”)…

Aan de andere kant sta ik er duidelijk voor open dat mensen steun kunnen vinden in hun persoonlijke spiritualiteit.
En ik kom met enige regelmaat kinksters tegen die met zichzelf in de problemen komen door -laat ik zeggen-: de ruzie tussen wat hun hoofd vind dat zij zouden moeten geloven en de richting van hun hart, of de dingen die hun bekken graag wil beleven.
Lees verder →