
Question
Er is nogal eens wat discussie over de vraag “hoe schadelijk BDSM eigenlijk wel niet is”. En iedere keer dat dit degelijk onderzocht wordt, dus zonder vooroordelen, dan blijkt eigenijk telkens weer dat dat niet zo is.
Maar eigenlijk is er niet zo veel onderzoek naar het tegenovergestelde: de heilzaamheid van BDSM.
Nou geloof ik echt helemaal niet in therapeuten met vernedering en zweepjes als therapie-vorm (een therapeut die druk is met het eigen lustgevoel is geen therapeut maar een beschadiging-waiting-to-happen). Maar enige discussie over de heilzaamheid van BDSM vind ik wel meer op z’n plaats. Zodat het ook onderzocht kan worden naar aanleiding van de persoonlijke verhalen.




Iedere kinkster, iedere kinkster heeft een aantal fasen in de acceptatie en de vormgeving van de eigen manier van “anders zijn”. Stappen als “waarom?”, “waar komt dit vandaan?” en “waarom ik?” of zelfs “vechten tegen”/ “proberen te ‘genezen'” zijn door iedere actieve kinkster dus ergens gevolgd door de stap om uit de kast te komen. Anders wordt je geen actieve kinkster maar blijft het bij fantaseren tot je die stap maakt.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.