Question

Een beginnende domina vroeg me laatst: Heb je ook ideeën waar ik mijn slaaf voor zou kunnen straffen?
Answer:
Oh, 1000!!! Maar waarom zou je moeten straffen dan (als jij daar in jouw hoofd niet zo mee bezig bent)?
JIJ bent immers de D-kant van de relatie. Er gebeurt wat jij wilt… Je kan ook gewoon meppen omdat je dat geil vindt toch? Of mooi vindt om te zien… Of omdat je wilt zien hoeveel iemand voor je over heeft. Of genieten van hoe krachtig iemand is in het uithouden van de dingen die jij allemaal aandoet?

Gedachten over ‘straffen’ bij BDSM (funishment)

“Straffen” is natuurlijk inderdaad van oudsher één van de ‘signatures’ van met name de ‘S/M-kant’ van BDSM. ‘Punishment’ is één van de klassieke rollenspelen in de BDSM (en met name S/M -sadomasochisme-).

Denk aan het klassieke witte handschoentje dat langs de plint wordt gehaald, gevolgd door de opmerking: “Wat zien ik? stof!“ gevolgd door een (consensual) WHACK!-geluid… het einde van de film “Wat zien ik” inderdaad (de eerste Verhoeven film* uit 1971 over de positie van prostituees die vandaag de dag m.i. nog steeds schrikbarend actueel is, overigens…)

Veel mensen denken bij BDSM inderdaad gelijk aan ‘straf’ uitdelen. De schoolmeester(es) die met de lineaal… De Domina die met de rijzweep in haar hand staat te kijken of haar opdrachten goed zijn ingevuld… de ‘drill-master’ die je uitkaffert omdat je niet he-le-maal precies… Nou ja, dàt!

Het zijn rollenspelen die makkelijk naar voren springen als iemand over BDSM denkt. En het grote voordeel is ook dat je als beginnende Dominant ook een beetje een plaatje hebt dat je kan kopiëren en gaandeweg meer aan jezelf kan aanpassen. Je hebt gelijk ook een reden om te mogen meppen… Het staat immers in het script!

Ik herinner me nog wel hoe lastig ik het zelf ooit vond om als Top mijn eerste spel te beginnen met mijn zweep. Dat ik zoiets zou kunnen doen gewoon omdat ik er zin in had. Waar haalde ik het recht vandaan als jonge feministische man? Omdat ik striemen wilde zien op zacht vrouwelijk vlees… onvoorstelbaar toch?
Waar haal ik het recht vandaan?

Voordelen van ‘straf’

Het voordeel van dergelijke heldere rolverdelingen is ook dat je beiden vrij duidelijk kan bespreken wat er wel en niet gaat gebeuren. Je hebt met een dergelijk ‘spel’-script ineens het ‘recht’ om te mogen doen wat je wilt. Je hebt met de keuze van jouw personage (en het feit dat jouw partner het eens is met die keuze) een helder kader waarbinnen je samen kan gaan spelen en exploreren. Al helemaal als jouw dominante rol het plaatje is waar jou sub al tijden op ‘fapt’, natuurlijk.

Het is ook makkelijker zoeken naar consent, natuurlijk. Sneller te vinden waar je de overeenkomsten hebt zitten. De verwachtingen beiderzijds zijn veel makkelijker op elkaar af te stemmen als je een beetje een matrix hebt waar je mee kunt spelen.
“Ja, dan sta jij voor de klas met de lineaal en dan had ik net zitten spieken en moest ik na blijven bij de foute docent die de handen niet thuis kan houden (*saillant detail*) en dan…”
“Ja, dan ben jij de Drill-master met de Grote Laarzen (*saillant detail*) en dan ga je mij drillen met oefeningen enzo. En dan mag je best schreeuwen maar als je me uit gaat schelden dan vind ik dat niet zo tof…”
…enzovoort

Het is gewoon met zo’n script-matrix makkelijker afstemmen waar je naartoe gaat en waar de fetishes/kicks liggen bij elkaar. Makkelijker dan bijvoorbeeld een welgemeend: “ik ga gewoon doen waar ik zelf zin in heb op dat moment. Teken jij daar op in?” (reuze spannend als je daar allebei de flexibiliteit voor hebt in je BDSM-spel, maar lastiger voor starters)

Funishment of Punishment?

Ik raad dan ook altijd aan om verschil te maken tussen “punishment” en “funishment”!

• Funishment: dat is slaan voor de fun. Mogelijk is het pas na een dag of twee. Mogelijk moest eerst de aftercare recht geven aan de pijn. Maar je geeft straf voor het masochistisch genot van de sub en/of omdat deze sub de dom het sadistisch genot gunt. Funishment is -als gezegd- vaak onderdeel van een (bratty of D/s) rollenspel.
• Punishment is iets dat je doet om de macht in een D/s dynamiek te ondersteunen. Dat is iets waar ik vaak aanraad mee op te passen. Het is iets dat je soms wel ‘onder de huid ziet gaan’ waardoor het de relatie gaat beïnvloeden die onder de BDSM-relatie juist de BDSM moet dragen. Zeker bij mensen met een lastige jeugd kan het slaan om de macht te bewaren lastig gaan ‘stapelen’. (N.B. ik zeg nergens “niet doen”, ik zeg wel “oppassen!”).
• De 3e benoem ik wel als Psynishment: straffen kan diverse psychologische doelen hebben. Het kan het gevoel geven schuld in te lossen, het herhalen van pijnlijke (jeugd) situaties hen helpen in het ‘oplossen’ (in de zin van “diluting”) van traumatische herinneringen. Pijn kan een rol hebben in de vermindering van depressies en angsten etc. etc…
  Bij ‘psynishment’ is het wel verstandig om de ‘straf’ te geven met evenveel aandacht voor de uitvoering van deze straf, als voor de eigenlijke onderliggende reden van die straf. Het is handig om dat beiden emotioneel goed duidelijk te houden.

In de praktijk kunnen ze deze drie natuurlijk behoorlijk door elkaar heen lopen. En ook dat is OK. Maar een beetje overzicht helpt wel om zicht te houden op de ‘straffen’ die je geeft of krijgt. Sommige mensen denken dat ‘straffen’ altijd bij BDSM moet horen maar er moet niks in BDSM, je kan allemaal je eigen versie maken die bij jullie past. Maar voor mensen met een ‘lastig verleden’ kan dit soms wel een behoorlijk lastig onderwerp zijn.

Let op je mindset…

Een ding om wel goed voor ogen te blijven houden is de mindset waar vanuit je slaat of knijpt of opsluit… of… of…
Als jij ‘straft’ voor de ‘fun’, bijvoorbeeld om aan de fantasie van jouw sub te voldoen… of als jij ‘straft’ omdat je het geil vindt om iemand te meppen die dat zelf óók wil… of zelfs als iemand het niet eens lekker vindt maar jou wel jouw sadistische fun gunt… als je iemand in een honden-bench op wilt sluiten om iemand te vernederen die graag door jou vernederd wil worden… Daar is allemaal helemaal niks mis mee!

Maar straffen (“punishment”-stituaties) die vanuit oprechte boosheid gegeven worden, dat is iets compleet anders dan “funishment” (straffen vanuit een rollenspel of vanuit gezamenlijke lust-beleving).

Biology First!

Er zijn natuurlijk straffen waarvan je jezelf kan afvragen of die binnen BDSM-‘spel’ passen. Straffen die de biologie ondermijnen zoals het duurzaam ontzeggen van voldoende slaap, of adequate voeding, dat zijn biologische ‘red flags’ dat er meer aan de hand is dan een BDSM-spelletje. Ik hou wel van de ‘campsite’-rule van Savage:

If you go, leave your partners in a better state than you found ‘em.

Een andere specifieke belangrijke red flag is het (h)erkennen van het risico van isolatie.
Wanneer iemand als ‘straf’ geïsoleerd wordt van vriendschappen en familie, of wanneer er een isolatie is van andere resources -behalve dan de eigen (BDSM-)partner- dan ontstaat daardoor (al dan niet bewust) een afhankelijkheidspositie. Het cultiveren van een dergelijke afhankelijkheid (zeker als die dan later als machtsmiddel wordt ingezet) is een ondermijning van de gelijkwaardigheid die het fundament is van lekkere lange termijn BDSM-relaties (dus let op je gut-feeling).

De mindset van punishment vanuit sadisme of controle-dwang is een totaal andere dan funishment vanuit een mindset van plezier, lust en sadomasochistisch genieten

Risico’s van ‘straffen’?

Ik wil niet graag “de belerende ouwe meestert” uit lopen te hangen en ben zelf ook nogal wars van de “one twue way” maar toch wil ik hier wel een kleine waarschuwende kanttekening bij “straf” plaatsen.

Wanneer je onvoldoende oog hebt voor de gelaagdheid die er binnen BDSM zit, dan bestaat de kans dat je “straft” vanuit een onhandige dynamiek in de relatie die jullie hebben. Wanneer je slaat (knijpt, bijt of op ander manieren pijn doet) uit oprechte (i.t.t. “gespeelde”) boosheid, dan ga je natuurlijk als Dominant wel een beetje een grens over als jij ergens het gevoel krijgt dat jij iemand gewoon mag slaan, dat het ‘O.K.’ is om jouw sub met lijfstraffen te laten weten dat jou gewoon iets niet zint. Dan doe je iets met de relatie… niet per sé dat je dat niet mag doen ofzo… veel meer dat je er bewust mee bezig bent dat je op een glijdend vlak stapt en dat ‘gewoon’ misschien niet zo gewoon is met een reden.

Zoals slaag in de opvoeding vaak negatief zal uitwerken op de zelfwaarde van degene die geslagen wordt, zo kan dat ook onbedoeld gebeuren in sommige BDSM-relaties.

Ook al weten we dat dingen misschien niet slecht bedoeld zijn, angst zit dieper in het brein en ons hart heeft z’n eigen regels.
Ik ben als kink aware coach wel momenten tegen gekomen dat ik een dominant tegenover mij trof die aangaf: “ik heb onvoldoende in de gaten gehad wat ik aan het doen was… en nu is die bang voor mij… en ik weet niet goed hoe ik dat terug moet draaien”

Voorwaardelijk versus onvoorwaardelijk

Wanneer het duidelijk is dat de pijn gegeven wordt binnen het afgesproken rollenspel dan is die pijn als het ware “voorwaardelijk”. Maar wanneer ik een relatie heb met jou waarin ik jou onvoorwaardelijk pijn mag doen. Zonder -bij voorbeeld- dat ik achteraf blij men over het feit dat ik mijn lusten op jou uit heb mogen leven, of zonder dat ik -bijvoorbeeld- in de nazorg niet alleen maar aandacht heb voor jouw spannende blauwe plekken maar ook aandacht besteed aan het herstel van gelijkwaardigheid.. dan kan je jezelf voorstellen dat die genoemde afbraak van zelfwaarde-gevoel kan ontstaan. Zeker wanneer de roze bril van de eerste BDSM-verliefdheid wat afgaat, of wanneer er meer routine ontstaat in de D/s. Soms is namelijk een twijfel over de eigen zelfwaarde niet iets dat persoonlijk is, niet “relatie-geïnduceerd” is, maar vooral ‘straf-geïnduceerd’…
Hoe spannend dat ook leek in de D/s, in het begin.

Macht corrumpeert… absolute macht corrumpeert absoluut

Als ik mij als Dominant werkelijk ‘bevoegd’ acht om in mijn relatie mijn partner fysiek te straffen voor dingen die mij even niet bevallen dan gebeurt het makkelijk dat er in de basis van die relatie dingen veranderen die vergelijkbaar zijn met wat je ziet gebeuren in relaties waarin mishandeling steeds normaler wordt (en juist “normaal” is het keyword hier). Het feit dat de BDSM lijkt te maken “dat het mag” dat zorgt daarbij juist soms alleen maar voor extra misverstanden waarbij uiteindelijk iemand zich misbruikt en mishandeld gaat voelen, hoezeer precies

Dus als je lekker martelt (binnen de grenzen die jouw partner voor zichzelf wenste) vanuit plezier, vanuit jouw sadistisch plezier, vanuit waardering voor de kracht of de schoonheid van jouw ‘slachtoffer’… dan -wat mij betreft- vooral veel geil plezier gewenst voor jullie allebei!!!

Hans

Hans (Kink Aware Coach .com)

Mijn vraag aan jou:

Taboe-onderwerpen zijn soms lastig te vinden op het net omdat we er niet over praten en seks actief wordt weggefilterd door veel social media. Ik probeer om in begrijpelijke taal iets zinnigs te zeggen over dingen die ineens weer ‘taboe’ aan het worden zijn, als het aan politici, het bankwezen en facebook ligt.
Vandaar, als jij iemand weet die iets aan dit stukje zou hebben, als jij vind dat ik iets gezegd heb dat hout snijdt wat jou betreft, stuur zo iemand dan zelf even de URL van dit stukje. Of hieronder staan de social media-knoppen die je daarvoor ook kunt gebruiken. Zodat we zinnig blijven praten over seks.

Wanneer dit artikeltje jou aan het denken zet en je wilt daar eens contact over opnemen: klik hier*

Heb je aanvullingen of opmerkingen: plaats hieronder een reactie…

< contact opnemen >

Quotes:

Neem even contact met me op voor een afspraak door hier te klikken*
West-coaching Privacy statement