
Als ouwe “ooit-hippy” zat ik laatst weer eens naar wat muzieklijstjes van vroeger te luisteren. En kwam 10cc tegen met het nummer: ‘The Things We Do for Love’. Daar bleef dat zinnetje hangen waarmee ik deze post begon 🙂
Veel van mijn collega’s hameren op “communicatie, communicatie, communicatie!”
Maar ik heb in mijn praktijk wel vaak gezien dat ‘werken aan de relatie’ tot een soort van wedstrijd wordt, waarbij degene die het meest ‘verantwoord’ kan communiceren, de ‘winnaar’ is. Degene die zich het beste kan houden aan de lijstjes van social media, die lijkt dan de relatie te hebben ‘gewonnen’ of zo.
Begrijp me goed: communicatie is belangrijk. Maar wat gaat er mis als “communication” gaandeweg “the problem” is geworden, waardoor we op eieren lopen? En dat het niet langer “the Answer” is?


















Question
Question
Het grote probleem bij relatie problemen is twee-ledig. We weten niet hoe we de dingen aan onze partner moeten zeggen die er toe doen. En (daar sterk, heel sterk mee samen hangend) wanneer we beter onze mond even kunnen houden.
Dit is deel 2 over relatie perikelen tussen een sub die alles wil geven aan haar Dom…
Hans, waar zit volgens jou het ‘gezonde’ verschil in grenzen aangeven (van de sub of slavin), en het bepalen van kaders/richting in een contact door de Dom versus slavin?
Dit is deel 03 uit een driedelige serie over de relaties die de basis kunnen zijn van een partner-relatie.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.