Rottige vragen sinds Covid
Laten we wel zijn: in de ‘structured’ relaties daar is een ‘primary’, iemand de op de eerste plaats komt in het leven, in de liefde. Maar als er een eerste plaats is, dan is er dus óók een tweede. Dan hebben we het vaak eufemistisch over ‘non-primaries’ omdat het nou eenmaal wat lastig is om iemand recht in het gezicht te zeggen dat ie “secundair” is in jouw relatie-palet.

Maar door zo’n covid pandemie (en de wetenschap verwacht gemiddeld iedere 4à5 jaar een pandemie, die natuurlijk niet telkens het gewicht van Covid zullen hebben), daardoor komt zo’n beslissing wèl even iets scherper te liggen, ineens.

Je zal maar ‘de secundaire’ zijn in deze tijd…

Daar had ik het al eerder over maar toen de sociale afstand ineens letterlijk minstens anderhalve meter werd… dat creëert in een aantal gevallen wel een schrijnende eenzaamheid in polyrelaties.
Hoe is het om in deze tijd van ‘social distancing’ en reële dreiging de secundaire liefde te zijn? Hoe was dat voor de mensen die ineens hun lief niet meer konden zien omdat deze niet tot de ‘inner circle’ van hun liefde leven. Omdat ze in een andere stad leefden of omdat zij niet de partner waren waar iemand kinderen, of een huis mee had. Of als je gewoon het land niet in kwam waar jouw lief woonde. Dat onduidelijk was, of een ziekte een griepje was of iets anders… dat je dan ineens niet zeker weet of je jouw lover nog wel zult zien… ooit… letterlijk

Niet-primair

Heb jij afspraken gemaakt met jouw primaire partner dat die contact opneemt met jouw secundaire partner als jij ziek zou worden. Natuurlijk totaal niet iets dat je verwacht mee te zullen maken (want stiekem verwachten we natuurlijk allemaal 88 te worden totdat we 87 zijn) maar ineens is dat toch anders, nu we realistisch gezien voor 60% tot 70% besmet zullen raken met een ziekte die in 2 tot 3% van de gevallen dodelijk kan aflopen.

Als jij al wat ouder bent… benoem je dat ook? In polyamorie-relaties of in kinky relaties kunnen er behoorlijke leeftijdsverschillen zijn.
En ik zeg dit niet om angstig te maken, ofzo. Ik zeg dit omdat ik hoop dat jullie met elkaar overleggen. En dat jij -zeker als de oudere partner- je er ook verantwoordelijk voor maakt dat jouw secundaire lover van jouw primaire te horen krijgt als er iets minder rooskleurig verloopt dan jij fantaseert.

Is jouw primaire partner in staat om te ijveren om jouw secundaire partner een rol te geven in jouw ziekbed (als die dat al zou willen) of zelfs -laten we het taboe maar even benoemen- aan jouw sterfbed of aan jouw uitvaart.
In deze tijd waarin je maar met een paar mensen bij elkaar kan zijn…

Wie is die vrouw die daar eenzaam op een afstandje staat te huilen mama?

Dat is geen overtrokken beeld, dat kan helaas jullie realiteit zijn.

Heb je een beetje mensen in jouw omgeving die er ook begrip voor hebben dat dit lastig is. Mensen willen nog wel eens reageren met dooddoeners als: “Tja, dat is natuurlijk ook wèl waar jij voor gekozen hebt, he?” (eigenlijk ongeveer het al-ler-laatste wat jij nodig hebt: adding insult to injury…). En natuurlijk is jouw partner druk met de stress in de primaire relatie, dus de kans is best groot dat jij er ook nog wel begrip voor hebt dat er even geen tijd voor je is… maar het mag ook “moeilijk” voelen. De situatie is ook moeilijk, dus als dat gevoel bij de situatie klopt, dan klopt het gevoel.

Als jij je goed voelt in een moeilijke situatie zou je jezelf misschien méér zorgen moeten maken over je gevoel?

Voer die gesprekken veilig

Nee, ik bedoel niet jouw veilige primaire corona-cocon op te blazen met rotgesprekken met jouw belangrijkste partner. Als jij nog niet uit de kast bent over jouw poly-amorie, dan zijn dit risicovolle onderwerpen natuurlijk.
Heb je dan de verantwoordelijkheid om jouw niet-primaire partner op afstand te houden om jouw gezin te beschermen? En vertel je dat ook tegen jouw non-primary partner? Of laat je dat er achter jouw rug op aan komen?
Ik wil niks stuk maken met rottige onderwerpen waar de meeste mensen niet op zitten te wachten. Maar ik ben wel van het voorkomen van nodeloos extra leed, zeker als dat leed ontstaat doordat we allemaal graag even onze kop in het zand steken voor een gevoel van veiligheid.

Heb elkaar lief en respecteer elkaar voor de rol die je hebt in het leven van jouw partner, voor het geluk dat de ander in het leven brengt van de partner die jij lief hebt… primair… of secundair… of niet-van-werkelijk-belang in deze veranderde situatie

Hans (Kink Aware Coach .com)

Mijn vraag aan jou:

Taboe-onderwerpen zijn soms lastig te vinden op het net omdat we er niet over praten en seks actief wordt weggefilterd door veel social media. Ik probeer om in begrijpelijke taal iets zinnigs te zeggen over dingen die ineens weer ‘taboe’ aan het worden zijn, als het aan politici, het bankwezen en facebook ligt.
Vandaar, als jij iemand weet die iets aan dit stukje zou hebben, als jij vind dat ik iets gezegd heb dat hout snijdt wat jou betreft, stuur zo iemand dan zelf even de URL van dit stukje. Of hieronder staan de social media-knoppen die je daarvoor ook kunt gebruiken. Zodat we zinnig blijven praten over seks.

Wanneer dit artikeltje jou aan het denken zet en je wilt daar eens contact over opnemen: klik hier*

Heb je aanvullingen of opmerkingen: plaats hieronder een reactie…

< contact opnemen >

Quotes:

Neem even contact met me op voor een afspraak door hier te klikken*
West-coaching Privacy statement