
Ik schrijf dit stukje alleen gericht op D-types, Domina’s, Doms, omdat ik het belangrijk vind om (nieuwe) dominantie te laten nadenken over hun eigen verantwoordelijkheid naar zichzelf, in hun eigen rol. En ik heb Domina’s gezien die compleet uitgemolken werden door hun subs, Doms die eigenlijk vooral hun eigen dominantie zagen afbrokkelen doordat ze in een verhouding zaten met een submissive die uiteindelijk ondermijnend uitpakte. Hiermee bedoel ik niet de verantwoordelijkheid bij ‘de sub’ te leggen. Net als ik in eerdere posts de verantwoordelijkheid van ‘toxische Doms’ niet alleen maar aan de dominantie kant gelegd heb.
Waar er twee spelen hebben er twee verantwoordelijkheid













Natuurlijk hebben we als BDSM-ers van allerlei machtsongelijkheden hoog in ons spel-vaandel. BDSM is nou eenmaal Spelen met Macht…

Het is een vraag van veel mensen aan het begin van hun onderzoekstocht in de wereld van BDSM:
Regelmatig zijn de discussies over polyamorie zo hoogdravend en zwaar/moeilijk dat een hoop mensen denken: “Laat ook maar…”
Question
Deze dynamiek vraagt er dus inderdaad begrip voor dat het gevoelde consent als het ware wordt ‘opgebruikt’ in de loop van tijd. In het proces van de BDSM-relatie zal de Dom(me) telkens opnieuw de sub ‘verleiden’ tot het doen van een volgende stap (in tijd), een volgende stap misschien in de heftigheid van de handelingen, of misschien zelfs zal moeten verleiden tot het doen van precies dezelfde stap als vorige keer! 
Dit is deel 2 over relatie perikelen tussen een sub die alles wil geven aan haar Dom…
Hans, waar zit volgens jou het ‘gezonde’ verschil in grenzen aangeven (van de sub of slavin), en het bepalen van kaders/richting in een contact door de Dom versus slavin?



Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.